|
Drzwi antywłamaniowe
Najważniejsze są dobre zabezpieczenia:
wytrzymałe, mocne drzwi i framugi
(ościeżnice) i atestowane sprawnie
działające zamki.
Firma GERDA działa na rynku
zabezpieczeń od 1987 roku, osiągając w tej
dziedzinie pozycję lidera. Powszechnie znane
z wysokiej jakości drzwi, zamki, kłódki, w
tym antywłamaniowe to m.in. efekt
wprowadzenia innowacyjnych,
najnowocześniejszych technologii i rozwiązań
organizacyjnych. Profesjonalizm firmy Gerda
został zauważony na rynku polskim a także
zagranicznym i uhonorowany szeregiem nagród
i wyróżnień - w tym godłem Teraz Polska.
Wyroby ze znakiem Gerda mają wszelkie atesty
antywłamaniowe wymagane w Polsce oraz atest
British Standard Institution.
Drzwi Gerda wzmocnione są
najczęściej przeznaczone jako drzwi
wejściowe do ochrony domów i mieszkań
o średnim i wyższym stopniu zagrożenia
włamaniem. Zwiększona odporność na włamanie
w drzwiach Gerda wzmocnionych została
uzyskana dzięki zastosowaniu atestowanego
zamka głównego, atestowanej wkładki, prętów
z hartowanej stali i systemowi stałych
bolców antywyważeniowych od strony
zawiasowej.
Drzwi WX 10 i
WX 20 wyposażone są w
ozdobne panele (odporne na warunki
atmosferyczne - WX 20) laminowane folią w
ciepłych kolorach naturalnego drewna, co
podnosi walory estetyczne i izolacyjne
drzwi. Konstrukcja skrzydła zapewnia
możliwość wymiany paneli. Wyróżnikiem drzwi
wzmocnionych jest relatywnie niska cena w
stosunku do znakomitych parametrów
użytkowych tego produktu.
Drzwi Gerda Star C są
stosowane jako ochrona przed włamaniem w
mieszkaniach. Drzwi posiadają
certyfikaty klasy C zarówno jako
otwierane na zewnątrz jak i do wewnątrz
chronionego pomieszczenia. Drzwi Gerda Star
C stanowią idealne rozwiązanie dla
inwestorów oferujących swoim klientom
wysokie poczucie bezpieczeństwa bez
nadmiernego zwiększania kosztów inwestycji.
Drzwi Gerda Star S to
najmocniejsze z atestowanych w
klasie C oraz klasie 4 wg. ENV drzwi Gerdy.
Przeznaczone do stosowania w miejscach o
najwyższym stopniu zagrożenia włamaniem.
Stalowe poszycie płata, masywne żebra oraz
hartowane pręty wewnątrz skrzydła
drzwiowego, centralny atestowany w klasie C
zamek ZW 6000 ryglujący (wraz z dwoma
zamkami pomocniczymi) drzwi w 12 punktach na
obwodzie płata (również po stronie
zawiasowej) a także stałe bolce
antywyważeniowe i trzy trójdzielne,
regulowane zawiasy to pełna
gwarancja bezpieczeństwa. Warto
zwrócić uwagę na nowoczesne wzornictwo
szyldów, klamek oraz imitujące naturalne
drewno wykończenie powierzchni płatów
drzwiowych i ościeżnic. W drzwiach
standardowo montowany jest dodatkowy,
atestowany w klasie C zamek dzienny
sterowany wkładką z gałką od strony
chronionego pomieszczenia oraz sztywny
łańcuch.
Drzwi Gerda Star SX to
atestowane drzwi o najwyższej
odporności na włamanie - klasa C
oraz klasa 4 ENV. Przeznaczone są do
stosowania w obiektach o bardzo wysokim
stopniu zagrożenia włamaniem. Idealne jako
drzwi wejściowe do domów jednorodzinnych i
segmentów. Oparte o sprawdzoną w drzwiach
Gerda Star S konstrukcję drzwi. Na
szczególną uwagę zasługuje wysoka odporność
drzwi na wpływ warunków atmosferycznych oraz
znakomita izolacyjność cieplna
(wg. badań ITB współczynnik przenikalności
cieplnej drzwi Gerda Star SX k=1,9W/m2K).
Mnogość wzorów frezowania i kolorów drzwi
umożliwia dopasowanie ich do każdego wnętrza
lub elewacji.
Oparte o konstrukcję stalowego płata,
drzwi Gerda Star GSX ,
skutecznie opierają się próbom włamania.
Mogą być bezpiecznie stosowane w obiektach o
wysokim stopniu zagrożenia włamaniem.
Przeznaczone do domów jednorodzinnych i
rezydencji gdzie obok bezpieczeństwa i
dobrej izolacyjności termicznej potrzebne
jest doświetlenie wnętrza. Stosowane w
drzwiach Gerda Star S i Gerda Star SX
rozwiązania konstrukcyjne, system
ryglowania, atestowane zamki, wkładka ( system
Gerda Tytan) oraz najwyższej
jakości materiały (w połączeniu z trwale
zamontowaną w stalowej konstrukcji
wewnętrznego płata, antywłamaniową szybą P5)
to skuteczna ochrona przed
włamywaczem. Na zewnątrz - do
złudzenia przypominające naturalne drewno
panele z witrażami. Całość ciepła, odporna
na działanie czynników atmosferycznych i co
istotne - ze względu na niesłychanie bogatą
ofertę wzorów, kolorów i witraży -
dopasowana do stylu domu czy rezydencji.
Panele, jak zawsze, łatwo wymienialne w
przypadku uszkodzenia lub potrzeby zmiany
wyglądu drzwi. Atestowane w klasie C -
najwyższej klasie odporności na włamanie.
Drzwi Gerda AP 30 to
atestowany w najwyższej klasie C oraz klasie
3 ENV model drzwi antywłamaniowych z 30
minutową odpornością ogniową. Zaprojektowany
do stosowania w miejscach o wysokim stopniu
zagrożenia włamaniem wewnątrz budynków,
dodatkowo wymagających podstawowej ochrony
przeciwpożarowej. Drzwi posiadają 30
minutową odporność ogniową oraz
najwyższą odporność antywłamaniową (klasa
C). Drzwi AP30 mogą być dodatkowo wyposażone
w samozamykacz, dodatkowy zamek wierzchni i
ozdobne ramki.
Atestowane zamki nawierzchniowe z rodziny
Gerda Tytan skonstruowane
zostały na bazie wieloletnich doświadczeń i
produkowane są w oparciu o zaawansowane
technologie firmy Gerda. Z uwagi na ich
wysokie walory techniczno-użytkowe
przeznaczone są do montażu w drzwiach
głównych, w celu zabezpieczenia mieszkań,
sklepów, pomieszczeń produkcyjnych,
magazynowych, biurowych itp. Zamki
Gerda Tytan są zamkami atestowanymi
- posiadają certyfikat klasy C. Wyposażone
są w unikalną, opatentowaną wkładkę
bębenkową systemu Tytan, sterowaną kluczem
specjalnym (rurkowym). System Tytan
umożliwia 4 000 000 000 kombinacji wzoru
klucza, co gwarantuje niepowtarzalność
każdego zamka. Stosowany rodzaj wkładki
pozwala na wykonanie zamka w systemie
Tytan-Variant, który pozwala na zmianę kodu
klucza przez samego użytkownika np. w
przypadku zagubienia klucza. Wkładki serii
Tytan umożliwiają także budowę systemów
Master Key.
Zamek Gerda Tytan ZX Plus
to nowoczesny produkt z rodziny zamków
systemu Tytan. Wyróżnia się nowoczesną
stylistyką, co zostało potwierdzone znakiem
"Dobry Wzór 2002"
przyznanym przez Instytut Wzornictwa
Przemysłowego. Zamek Gerda Tytan ZX Plus
posiada certyfikat klasy C.
Kłódki Gerda HSS to
produkty nowej generacji służące do
zabezpieczenia pomieszczeń, urządzeń, szaf,
bram wejściowych itp. System protekcji HSS
jest oryginalną technologią Gerda
zarejestrowaną w Urzędzie Patentowym pod
nazwą HSS (Hard&Soft System) - doskonale
zabezpieczającą przed włamaniem. Kłódki
Gerda HSS posiadają certyfikat klasy C
(najwyższa klasa odporności na włamanie).
Drzwi wewnętrzne - artykuł ...
Drzwi wewnętrzne są szczególnym rodzajem przegrody – dzielą i
jednocześnie łączą pomieszczenia, izolują je akustycznie i termicznie,
stanowią także istotny element wnętrza.
Epoka drzwi typowych dla poszczególnych rodzajów
pomieszczeń dawno już minęła. Teraz mamy wprost nieograniczone możliwości
wyboru ich wzorów, faktur i kolorów. Dostępne w handlu drzwi różnią się
między sobą także budową, materiałem, z jakiego zostały wykonane, wymiarami,
sposobem otwierania i wykończeniem powierzchni.
Od uchylnych do harmonijkowych
Drzwi uchylne (rozwierane). To najczęściej stosowany typ drzwi.
Nadają się do wnętrz, w których jest odpowiednio dużo miejsca na ich
otwieranie. Do wyboru są drzwi pełne, przeszklone lub szklane.
Najpopularniejsze są drzwi uchylne jednoskrzydłowe o standardowych
szerokościach: 60, 70, 80, 90 i 100 cm. Można też kupić drzwi dwu-, a nawet
wieloskrzydłowe. Te pierwsze mają najczęściej szerokość 120, 140 i 160 cm.
Standardowe drzwi mają wysokość 203 cm, a na zamówienie dostępne są wyższe.
Niektóre drzwi można o kilka centymetrów skracać. O tym, czy taka możliwość
istnieje, trzeba się upewnić przed zakupem.
Ze względu na kierunek otwierania skrzydła, drzwi dzielą się na prawe i lewe
(patrz „Drzwi zewnętrzne i antywłamaniowe”). Kierunek otwierania
drzwi ma znaczenie przy aranżacji wnętrz. Jednoskrzydłowe drzwi prawe
wymagają pozostawienia wolnej przestrzeni na przesuwanie się skrzydła z
prawej ich strony, a lewe drzwi – z lewej. Drzwi dwuskrzydłowe natomiast
otwierają się na dwie strony i w związku z tym zabierają miejsce z obu
stron.
Drzwi przesuwne. Są coraz bardziej popularne, ponieważ pozwalają na
swobodną aranżację przestrzeni wokół nich. Po rozsunięciu mogą zachodzić na
ścianę lub się w niej chować.
Drzwi przesuwne zachodzące na ścianę po otwarciu zasłaniają jej
fragment; nie może na niej nic wisieć i nie mogą stać przy niej meble.
Skrzydła podwiesza się na wózkach – najczęściej teflonowych – do prowadnicy,
zamontowanej na górze otworu drzwiowego. W starszych rozwiązaniach
prowadnicę, po której drzwi się przemieszczały, montowano również w
podłodze. Nie było to zbyt praktyczne. Nowoczesne drzwi przesuwne zawiesza
się tylko na prowadnicy górnej. Dzięki czemu nie stykają się one z podłogą.
Wygodniejszym rozwiązaniem są drzwi przesuwne chowane w ścianie. Po
ich rozsunięciu skrzydła są niewidoczne, a sąsiadującą z nimi ścianę można
wykorzystać w dowolny sposób rys. 1. W ścianie trzeba jednak zamontować
specjalną kasetę (z aluminium lub ocynkowanej blachy), w którą wprowadza się
drzwi. Oczywiście, najlepiej to zrobić na etapie budowy domu, ale można też
drzwi takie zainstalować w domu istniejącym, budując ściankę osłonową z
profili stalowych i płyt gipsowo-kartonowych. Ze względów estetycznych
konstrukcją taką zazwyczaj osłania się całą ścianę.
Rys. 1 Drzwi przesuwne są bardzo wygodne, ponieważ pozwalają na swobodną
aranżację wnętrza (fot. Estima)
Drzwi przesuwne mogą być pełne, przeszklone lub szklane. Wykonuje się je z
drewna klejonego, płyty lub tafli szkła hartowanego, obramowanej listwą
aluminiową albo drewnianą. Można stosować szkło witrażowe, najczęściej
jednak dla bezpieczeństwa jest ono wzmacniane folią. Drzwi przesuwne mogą
mieć jedno lub dwa skrzydła, najczęściej szerokości od 80 do 100 cm.
Szerokość dwuskrzydłowych drzwi przesuwnych nie może przekraczać 240 cm.
Drzwi składane (niekiedy nazywane łamanymi) mają skrzydło podzielone
na dwie lub więcej pionowych części, połączonych zawiasami rys. 2. Wprawdzie
nie zajmują dużo miejsca, ale po złożeniu zmniejszają szerokość otworu
drzwiowego. Trzeba wziąć to pod uwagę.
Rys. 2 Drzwi składane nie zajmują dużo miejsca po otwarciu (fot.
Pol-Skone)
Skrzydło drzwi składanych porusza się po szynie za pomocą ślizgaczy lub
wózków. Szyna ma długość równą szerokości otworu i przytwierdza się ją do
górnej części ościeżnicy (od spodu). Aby otworzyć drzwi, części skrzydła
składa się jak parawan.
Drzwi składane mogą być wykonane z drewna, płyty drewnopochodnej, szkła albo
z drewna ze wstawkami szklanymi lub z tworzyw sztucznych. Drzwi
jednoskrzydłowe najczęściej stosuje się w wąskich przejściach, prowadzących
na przykład do garderoby czy spiżarni. Mogą być także bardziej okazałe i
składać się z dwóch skrzydeł jednakowej lub różnej szerokości. Takie drzwi
nadają się do oddzielenia holu od salonu czy salonu od biblioteki.
Drzwi harmonijkowe – zbudowane są z wąskich paneli (szerokość 5-10
cm), połączonych pasami materiału z elastycznego tworzywa sztucznego lub
płótna. Mogą być jedno- lub dwuskrzydłowe. Składają się w harmonijkę po
bokach otworu drzwiowego, zmniejszając nieco jego szerokość. Przesuwają się
po prowadnicy, przykręconej do nadproża. Do górnych krawędzi każdego panela
są przymocowane rolki lub tzw. zawieszki, które umieszcza się w prowadnicy.
Boczne krawędzie otworu wykańcza się drewnianymi listwami i do jednej z nich
mocuje się drzwi.
Drzwi harmonijkowe wykonuje się z tworzywa sztucznego, drewna lub płyt
drewnopochodnych. Panele mogą mieć wstawki ze szkła lub tworzywa sztucznego
– na całej wysokości lub tylko na jej części. W drzwiach harmonijkowych
można zamontować zamek zapadkowy albo magnetyczny z uchwytem lub gałką.
Drzwi z paneli z tworzywa sztucznego stosuje się głównie do wnętrz mało
eksponowanych – wnęk czy garderób. Natomiast te z panelami drewnianymi lub
oklejonymi fornirem i ozdobionymi wstawkami nadają się do pomieszczeń
reprezentacyjnych.
Nie tylko z drewna
Drewno. Do wytwarzania drzwi stosuje się drewno lite lub
klejone warstwowo. Drewno klejone jest bardziej popularne, zarówno
dzięki dobrym parametrom technicznym, jak i niższej cenie. Współczesna
technika klejenia warstwowego pozwala bowiem na budowę wytrzymałej i
odpornej na paczenie się konstrukcji drzwi. Najczęściej stosowane przez
producentów gatunki drewna to sosna, dąb, buk, mahoń i jesion.
Płyty drewnopochodne. Są to gładkie lub tłoczone płyty wiórowe albo
pilśniowe – zwykłe, MDF i HDF. Na drzwi najczęściej stosuje płyty MDF
(twarde) i HDF (bardzo twarde). Różnią się one sposobem wytwarzania
oraz gęstością, od której zależą walory użytkowe gotowych drzwi – im gęstość
materiału jest większa, tym mniej się one paczą. Gęstość płyt MDF wynosi od
650 do 850 kg/m3, a podstawowym surowcem do ich produkcji są włókna drewna
świerkowego lub sosnowego. Płyty HDF zaś mają gęstość powyżej 850 kg/m3 (o
ok. 50% większą niż lite drewno) i wytwarza się je ze zrębków drewna. Płyty
MDF i HDF są lżejsze od litego drewna i bardziej od niego odporne na pękanie
oraz rozszczepianie.
Szkło. Najczęściej stosuje się je jako wypełnienie w drzwiach
płytowych. Wykorzystuje się szkło przezroczyste, półprzezroczyste, matowe,
barwione, witrażowe lub ornamentowane zwykłe, hartowane i klejone.
Coraz większą popularnością cieszą się pełne drzwi szklane (zdjęcie obok
(fot. Dorma)). – taflę szkła utrzymują jedynie wąskie ramy aluminiowe lub
drewniane; możliwe jest wykonanie bez ram: taflę ujmują jedynie zawiasy i
tzw. pochwyt, stosowany zamiast klamki. Aby takie drzwi były bezpieczne w
użytkowaniu, używa się szkła hartowanego lub klejonego. Jeśli szyba ulegnie
stłuczeniu, szkło hartowane rozsypie się na kawałki o nieostrych brzegach.
Jeśli zaś będzie ze szkła klejonego, folia zabezpieczająca zapobiegnie
rozsypaniu się szyby na kawałki.
Szprosy i kasetony
Wiele modeli drzwi jest ozdobionych wytłoczeniami w postaci kasetonów lub
ozdobnymi listwami – szprosami. Sposób wykończenia powierzchni zależy przede
wszystkim od rodzaju materiału, z jakiego są wykonane. Drzwi drewniane
można kupić lakierowane bezbarwnie, pokryte okleiną lub pomalowane farbami
akrylowymi. Najczęściej wykańcza się je tak, aby powłoka podkreślała
naturalny rysunek słojów drewna (lakier bezbarwny) lub do niego nawiązywała
(drewnopodobny laminat albo okleina naturalna, czyli fornir). Farby kryjące
stosuje się rzadziej.
Drzwi z płyt drewnopochodnych również pokrywa farbami akrylowymi lub
okleiną. Do wyboru są okładziny z naturalnego drewna, drewnopodobne lub z
jednobarwnego laminatu oraz farby kryjące 5. Firmy oferują zazwyczaj drzwi w
tzw. kolorach podstawowych, np. białym, brązowym czy popielatym, oraz w
kolorach na specjalne zamówienie – np. zielone czy niebieskie. Za te drugie
trzeba zapłacić od 15 do 20% więcej.
Niektóre firmy sprzedają również drzwi z niewykończoną powierzchnią. Po
zamontowaniu można je pomalować na kolor, pasujący do pozostałych elementów
wyposażenia wnętrza, albo też okleić okleiną jednobarwną czy imitującą buk,
orzech, jesion, dąb, mahoń.
:: NOWA OFERTA :: Zakładu Badań Lekkich Przegród i
Przeszkleń
Zakład Badań Lekkich Przegród i Przeszkleń Instytutu
Techniki Budowlanej uprzejmie informuje o obowiązku posiadania przez
Producentów stolarki PVC i ALU dokumentów dopuszczających wyrób do obrotu i
powszechnego stosowania w budownictwie zgodnie z art.10,ust.2, pkt.1b ustawy
Prawo budowlane (Dz.U.nr 106/2000, poz.1126) i Rozporządzeniem MSWiA z dnia
31 lipca 1998r (Dz.U.Nr 113,poz.728).
Możemy zaoferować Państwu wykonanie badań wstępnych
pełnych (wg Ustaleń Aprobacyjnych z dnia 01.07.2002) stanowiących podstawę
do wystawiania deklaracji zgodności. Wyniki tych badań, poza tym, mogą
stanowić podstawę do przedłużenia ważności certyfikatu lub jego uzyskania.
Koszt badań wstępnych pełnych okien z PVC w naszym
Laboratorium, w zakresie wynikającym z zapisów aprobat technicznych wydanych
po pierwszym lipca 2002 r równy jest 6.900 zł (przy jednym stopniu
szczelności okna) 7.900 zł (przy dwóch stopniach szczelności okna). Kwoty te
uwzględniają koszt przyjazdu naszego pracownika do Państwa firmy w celu
pobrania elementów do badań (w przypadku badań do certyfikatu zgodności).
Zgodnie z zapisami w aprobatach technicznych,
zobowiązani są Państwo dodatkowo do przedstawienia wyników badań nośności
zgrzanych naroży. Jeżeli wraz z badaniami okien firma Wasza zleci nam
również przeprowadzenie badań nośności naroży, wówczas ich koszt będzie
równy 1.500 zł.
W przypadku realizacji kilku systemów równocześnie
udzielamy korzystnych rabatów.
Badania wykonywane są w terminie do trzech tygodni,
przy czym jest to termin maksymalny, który może ulec skróceniu.
Przeprowadzenie badań poświadczamy wydawaniem
"Świadectwa Badań".
Dodatkowo informujemy, że:
- wydawane obecnie przez ITB aprobaty techniczne i
certyfikaty zgodności nie tracą swojej ważności po wejściu Polski do UE
przez co najmniej 21 m-cy od ustanowienia zharmonizowanej normy europejskiej
wyrobu na okna,
- wyniki badań przeprowadzonych zgodnie z normami
PN-EN, w laboratorium Zakładu Badań Lekkich Przegród i Przeszkleń, będą
uznawane w ocenie zgodności po wejściu Polski do UE.
Zakład Badań Lekkich Przegród i Przeszkleń niezależnie
od wymienionych badań, oferuje szeroki zakres usług badawczych stolarki
budowlanej, w tym wykonywanie badań wynikających z pkt. 4 Ustaleń
Aprobacyjnych GS III. 02/2001, na potrzeby WŁAŚCICIELI SYSTEMÓW
konstrukcyjno-technologicznych okien i drzwi balkonowych
Mieszkanie w
bloku czy kamienicy musi mieć równie solidne drzwi wejściowe jak dom
jednorodzinny. Często jednak drzwi do naszych M traktujemy po macoszemu.
Pora to zmienić.
Typowe drzwi do wielkopłytowych mieszkań
z płyty wiórowej były cienkie, bez izolacji tłumiącej hałas, z lichej
jakości zamkami.
Dzisiaj też można spotkać podobne, tylko trochę lepiej wykonane. Jedyną ich
zaletą jest niska cena.
Nie kupujmy ich jednak, bo nie zapewnią nam odpowiedniej ochrony ani przed
włamaniem, ani przed zimnem i hałasem.
Drewniane lub stalowe
Dzisiaj sklepy ze stolarką oferują nam najczęściej dwa rodzaje drzwi
wejściowych - płytowe o konstrukcji drewnianej oraz takie o konstrukcji
stalowej.
• Natomiast tradycyjne drewniane drzwi płycinowe to drzwi zewnętrzne
stosowane głównie w domach jednorodzinnych produkowane na zamówienie.
Głównym elementem konstrukcyjnym takich drzwi jest rama zrobiona z
drewnianych krawędziaków, usztywniona pionowymi i poziomymi słupkami (tzw.
szprosami), które dzielą płaszczyznę wewnątrz ramy na mniejsze pola.
Pola ograniczone szprosami nazywa się płycinami. Płyciny wypełniane są
ozdobnie wykończonymi drewnianymi płytami, np. w formie kasetonów. W
płycinach znajduje się materiał izolacyjny, (tradycyjnie rolę izolatora
spełniało po prostu grube drewno).
• Drewniane drzwi płytowe. Elementem konstrukcyjnym jest rama zrobiona z
krawędziaków z drewna klejonego. Ten typ drzwi swą nazwę zawdzięcza płytom
pokrywającym obustronnie całą płaszczyznę skrzydeł drzwiowych.
Płyty mogą być wykonane z kompozytów, stali, aluminium (pokrywa się je
odpornymi na zarysowanie i ścieranie lakierami) lub z grubej wodoodpornej
sklejki wykańczanej naturalną okleiną z dekoracyjnego gatunku drewna.
Płyty mogą być płaskie lub mieć wytłoczenia imitujące płyciny. Przestrzeń
między nimi wypełnia materiał izolacyjny oraz elementy usztywniające ramę
skrzydła.
Popularnym materiałem wykończeniowym drzwi tego typu są płyty wiórowe MDF
lub HDF pokryte laminatami imitującymi naturalny rysunek i kolor drewna.
• Szkielet płytowych drzwi stalowych tworzy rama z kształtowników stalowych
wzmocniona wewnętrznymi elementami (też ze stali): kształtownikami, prętami,
profilowaną blachą. Wnętrze wypełnione jest izolacją z wełny mineralnej lub
pianki poliuretanowej. Zewnętrzne okładziny wykonane mogą być z płyt
stalowych wytłaczanych, gładkich, grubych profilowanych laminowanych płyt
wiórowych, grubych płyt wiórowych z okleiną z naturalnego drewna lub grubej
sklejki wodoodpornej.
UWAGA! W drzwiach wejściowych do domu zewnętrzna strona musi być zrobiona z
materiału odpornego na słońce, wilgoć, zmienne temperatury (lub odpowiednio
zabezpieczona przed ich wpływem).
Drzwi wychodzące na klatkę schodową nie muszą już być takie odporne.
Ciepło i cicho
Materiały stosowane do ocieplenia drzwi (wełna mineralna i pianka
poliuretanowa) izolują równocześnie od hałasu.
UWAGA! Drzwi wejściowe do mieszkań muszą mieć grubą izolację, która wytłumi
odgłosy z klatki schodowej. A jest co wyciszać: ujadanie psów, tupot butów
po posadzce i schodach, nawoływania dzieci itp. Z takimi odgłosami w
bezpośrednim sąsiedztwie drzwi nie spotyka się właściciel domu
jednorodzinnego. Nawet hałas uliczny dobiegający z pewnej odległości nie
jest tak dokuczliwy jak odgłosy z blokowego korytarza.
Dobre parametry izolacji akustycznej i cieplnej będą miały drzwi o grubości
powyżej 54 mm.
Podobną rolę odgrywają uszczelki, dziś wykonywane przeważnie z kauczuków
silikonowych (nazywane są w skrócie EPDM).
UWAGA! Dobre drzwi powinny mieć też tzw. przylgę, czyli listwę, która po ich
zamknięciu (z boku od strony wewnętrznej) zachodzi na całym ich obwodzie na
ościeżnicę. Drzwi o gładkich krawędziach, tzw. bezprzylgowe, choćby były
bardzo grube, będą gorzej chroniły przed hałasem. Komfortowe i bezpieczne
Wymieniając drzwi, trzeba zadbać, by nowe miały przynajmniej minimum
zabezpieczeń przeciw włamaniu.
1. Drzwi drewniane wzmacnia się dodatkowo blachami stalowymi o grubości
0,6-0,7 mm mocowanymi obustronnie do konstrukcji. Od zewnątrz ich nie widać,
bo są pokryte warstwą wykończenia z dowolnego materiału.
• Krawędzie drzwi powinny mieć stalowe opaski wzmacniające oraz bolce
antywyważeniowe.
• Trzy łożyskowane regulowane zawiasy powinny być zamontowane do elementów
konstrukcyjnych, tak aby niemożliwe było ich wyrwanie czy wybicie.
• Warto też zamontować dodatkowy zamek ze sztywną zapornicą umożliwiającą
uchylenie drzwi. Służy on do zamykania mieszkania w czasie, kiedy przebywają
w nim domownicy. Wokół zamków drzwi powinny mieć dodatkowe stalowe
wzmocnienia.
2. Drzwi o konstrukcji stalowej mogą być produkowane jako drzwi
antywłamaniowe. Aby drzwi mogły być za takie uznane, muszą mieć certyfikat
Instytutu Mechaniki Precyzyjnej potwierdzający wymagane przez normy
wskaźniki wytrzymałości dla drzwi antywłamaniowych klasy C.
UWAGA! Zamki użyte w takich drzwiach też muszą mieć świadectwo klasy C.
• Skrzydło drzwi montowane jest na specjalnie wzmacnianych zawiasach do
stalowych ościeżnic mocno osadzonych w murze wkręcanymi i zamurowywanymi
kotwami.
• Konstrukcja skrzydeł, ościeżnicy oraz zamek muszą zapewnić wytrzymałość i
odporność na wyważenie, wyłamanie i inne próby sforsowania.
Maksymalnie w drzwiach antywłamaniowych dopuszcza się stosowanie dwóch
zamków. Przeważnie jednak jest to jeden zamek, którego rygle i bolce
znajdujące się na obwodzie skrzydła, wysuwane są w dwóch lub trzech
kierunkach.
UWAGA! Odradzamy kupno drzwi stalowych montowanych jako dodatkowe drzwi
przed starymi drzwiami. Utrudniają wejście do domu, a dodatkowo nie można
przed nimi położyć żadnej wycieraczki.
Podsumowanie
Drzwi muszą być grube przynajmniej na 54-60 mm i mieć warstwę izolacji
najlepiej z wełny mineralnej, ewentualnie z pianki poliuretanowej.
Drzwi drewniane powinny mieć wzmocnienia - blachy stalowe obustronnie,
wzmocnienie z blachy w części przyzamkowej, blokady antywyważeniowe, okucia
antywłamaniowe.
Drzwi stalowe i drewniane powinny mieć zamek z atestem Instytutu Mechaniki
Precyzyjnej potwierdzającym klasę antywłamaniową.
Drzwi stalowe antywłamaniowe muszą mieć certyfikat klasy C wydawany przez
Instytut Mechaniki Precyzyjnej.
04-01-2006
Moje drzwi wejściowe
Zobaczmy na początek, jakie wrażenie wywołują drzwi
wejściowe. Wizytówka naszego domu. Czy nam się podobają? Czy przyciągają a
może nie? Co o nas mówią? Ważny jest ich rozmiar, kolor, materiał, z jakiego
są wykonane, orientacja, usytuowanie, etc.
Powinny być mocno i porządnie osadzone na solidnych zawiasach i zdrowych
framugach. Najlepiej, gdy są nieco szersze od pozostałych drzwi w domu, ale
bez przesady. Zbyt duże mogą powodować nadmierny ubytek energetyczny, co w
przełożeniu na rzeczywistość, może spowodować kłopoty finansowe. Co z tym
fantem zrobić? Trudno przecież nagle zmienić rozmiar drzwi. Ale można
pomalować je na kolor raczej ciemny, żeby stworzyć wrażenie, że są mniejsze,
albo pomalować framugę na kolor zbliżony do odcienia ściany. Natomiast za
małe drzwi, mogą ograniczać mieszkańców, zacieśniać ich horyzonty, a wręcz
zburzyć rodzinną harmonię. I tu można malując je w odpowiedni sposób
spowodować, że będą sprawiały wrażenie większych. Wymiary drzwi powinny być
dopasowane do wielkości domu. Podobnie jak wielkość domu do ilości i
wielkości ludzi w nim mieszkających.
Drzwi wejściowe mają zachęcać nas do wejścia. Ładne,
nieobskrobane i solidne drzwi sprawiają najlepsze wrażenie. Najlepiej, żeby
otwierały się do środka, tak, aby otwieranie było jednocześnie gestem
zapraszającym, a nie odpychającym. Nie mogą się zacinać, bo przyniesie to
mieszkańcom zniechęcenie i rozczarowania. Wszystkie metalowe części powinny
być czyste i wypolerowane. Zawiasy nasmarowane - skrzypienie drzwi może być
przyczyną nadmiernej nerwowości domowników. Sprawne i nasmarowane zamki i
klamki będą również gwarancją bezpieczeństwa.
Numer mieszkania i aktualna wizytówka, najlepiej, kiedy
wykonane są z lśniącego metalu, zwłaszcza na drzwiach usytuowanych
naprzeciwko schodów. Jeżeli numer mieszkania jest dwucyfrowy, lub więcej,
dobrze, żeby cyfry przymocowane zostały z tendencją zwyżkową, tzn. druga
minimalnie wyżej niż pierwsza, trzecia troszkę wyżej niż druga. Oczywiście
nie musi się to każdemu podobać, i nie jest to jedyna możliwość ustawienia
cyfr, można to zrobić na swój własny sposób. W zwyżkowej sugestii ustawienia
cyfr, zawiera się informacja dla naszej podświadomości, że w mieszkaniu pod
tym numerem jest coraz lepiej. Myślę również, że trochę oryginalności w
doborze wizytówki, czy twojego "niezłego numerka" byłoby bardzo wskazane.
Feng Shui stawia na indywidualność, pomysłowość, prostotę, estetykę.
Sprawdź dalej, czy otoczenie drzwi wejściowych jest dobrze
oświetlone, zarówno od strony zewnętrznej jak i wewnętrznej domu.
Oświetlenie powinno być sprawne - jeśli jakaś żarówka się przepali, trzeba
ją natychmiast wymienić.
Ważna jest również wycieraczka, ładna i trwała jest
skutecznym sposobem ograniczenia ilości brudu wnoszonego do domu. Cała
przestrzeń wejścia powinna być czysta, jasna, przestronna i zachęcająca do
wejścia.
Kolor drzwi wejściowych uzależniony jest od kierunku, z
jakiego się wchodzi do domu. I tak wejście z południa - drzwi drewniane w
kolorach zieleni i łagodniejsze odcienie czerwieni, zbyt ostre mogą może
powodować agresję. Drzwi od wschodu - drewno, zielony, niebieski, trochę
czerwonego. Od zachodu - mogą być wręcz metalowe, białe, żółte, srebrne.
Północne drzwi - granat, niebieski, dodatki srebrne, białe, troszkę
czerwonego dla dodania energii. Pozostały kierunki pośrednie, czyli
południowy - wschód; drewno, zielony, czerwony, złote dodatki, dalej
południowy - zachód; różne odcienie różu, kolory ziemi, północny - wschód;
zielony, niebieski, trochę czarnego i północny - zachód; metal, srebro,
szary, biały i czarny. Oczywiście może być jeszcze wiele innych możliwości
kolorystycznych, bo podejść do tematu jest bardzo dużo. Jednocześnie
pamiętać warto, aby wybrany kolor nie był rażąco inny niż kolorystyka drzwi
sąsiadów. Feng Shui sugeruje niewyróżnianie się, a raczej, zachowując swoją
indywidualność, dostosowanie się do otoczenia. Jeżeli wszystkie drzwi na
klatce schodowej są w jednym kolorze, to może lepiej nie zmieniać koloru
drzwi, a skupić się na dobraniu ładnej wizytówki, czy numerka, albo
wycieraczki. Wszystko są to sytuacje względne, wymagają przemyślenia, żeby
nie przesadzić.
Usytuowanie drzwi względem całego mieszkania, to bardzo ważna
informacja, ale w tym artykule, nie znajdę na to miejsca. Wiąże się to
bowiem z poznaniem ośmiokąta ba-gua, a jemu, a także kolorom, poświęcone
zostaną oddzielne artykuły. Proszę o cierpliwość, a cierpliwość według I
Cingu to: hamulce nałożone na siłę.
Biorąc pod uwagę wszystkie opisane powyżej aspekty,
odpowiedzmy sobie na pytanie: Jakie są "nasze drzwi wejściowe"? Czy jesteśmy
zadowoleni patrząc na nie, czy zachęcają nas do wejścia, czy wręcz
przeciwnie? Czy odzwierciedlają w jakikolwiek sposób nasz charakter i czy o
to nam chodzi?
Na co wchodzisz?
Teraz wróćmy jeszcze do testu pierwszego wrażenia, ale tym
razem spójrzmy dalej. Na co wchodzimy po przekroczeniu drzwi wejściowych?
Czy w przedpokoju jest jasno, czy ciemno? Ciasno czy przestronnie? Jaki
przedmiot wpada nam w oko jako pierwszy?
Czy może jest to ściana? Wejście na ścianę może powodować blokady w życiu,
niemożność zrobienia kroku do przodu. Co zrobić w tej sytuacji? Najlepiej
powiesić dosyć duży obrazek przedstawiający przestrzeń, np. żaglówki na
jeziorze, lecące ptaki na niebie, baloniki
Niezalecane jest wieszanie
lustra naprzeciwko drzwi, tak żeby drzwi w nim się odbijały. Energia
wchodząca odbije się od tafli i wyjdzie z powrotem na zewnątrz. Może to
zdecydowanie osłabić nasz potencjał życiowy, zlikwidować nadchodzące
możliwości.
Wieszak na wejściu może spowodować trudności w zatrzymaniu
partnera, a i my będziemy mieć, może zbyt często, ochotę na wyjście z domu.
Lepiej umieścić go za drzwiami, lub w innym niewidocznym od wejścia miejscu.
Dobrze gdy wieszak nie jest zbytnio obładowany. Remanent w ciuchach to
podstawa.
Wejście na drzwi od kuchni może skupić większość naszej uwagi
na szykowaniu jedzenia, samym jedzeniu i martwieniu się o zawartość lodówki.
Rozwiązaniem może być jakieś ciekawe zamaskowanie wejścia, np. powieszenie
lekkiej kotary, koralików, dzwonków, czy innych delikatnych przeszkadzajek
Natomiast wejście na drzwi od łazienki, czy toalety to ciągły
odpływ energii. Najlepsze w tym przypadku jest umieszczenie na nich
niedużego lusterka i pomalowanie drzwi tak, aby były jak najmniej widoczne
(np. w kolorze ściany). Prawdę powiedziawszy bez względu na usytuowanie
toalety lusterko na drzwiach jest bardzo pomocne.
Sterty rzeczy nieużywanych, rzędy butów, rowery, wózki,
kuwety
to jest to, na co często natykamy się po przekroczeniu progu i są to
po prostu przeszkody w osiągnięciu sukcesu. Tu rozwiązanie jest oczywiste,
trzeba po prostu posprzątać. I znowu wracamy do głównej zasady Feng Shui: do
porządków. To jest podstawa. Porządek, porządek i jeszcze raz porządek, ale
tez nie dajmy się zwariować. Czasami trzeba nabałaganić, żeby poczuć siłę
sprzątania. Naturalne, zgodne z rytmami przyrody podejście do wszystkiego
gwarantuje sukces.
Na wejściu możemy natrafić również na kanty. Kanty ścian,
mebli, pawlaczy, tzw. "zatrute strzały" są bardzo szkodliwe. Sposobem na nie
może być ich zaokrąglenie, jeśli jest to możliwe, albo przymocowanie na nich
np. cienkiego bambusika, maskującej rurki, sznureczka z dzwoneczkami,
kuleczkami, piórkami...
Wiszące nad drzwiami wejściowymi pawlacze ograniczają nasze
działania zawodowe i nie tylko. Dobrym rozwiązaniem jest pomalowanie
pawlacza, chociażby od dołu na jasny kolor, np. niebieski jak niebo, żółty
jak słońce czy co nam podpowie wyobraźnia. Pamiętać trzeba zawsze, że
najdoskonalszą inspiracją jest Natura.
Ważne również jest to, co wisi na ścianach w przedpokoju.
Przyjrzyjmy się temu. Czy nas to wzmacnia, relaksuje, a może rozprasza i
osłabia?
Podsumowując
Jeśli chodzi o wyżej wymienione sytuacje dotyczące pierwszego
wrażenia, to wszystko można ulepszyć własnymi rękoma, nie potrzeba do tego
ogromnych nakładów finansowych, wystarczająca jest chęć zmian. Nic na siłę,
wszystko z radością, ze świadomością, że robimy to dla siebie, dla naszych
najbliższych, dla poprawy jakości naszego życia.
Po przeprowadzeniu testu pierwszego wrażenia widzimy lepiej,
co się nam nie podoba, co jest dla nas niekorzystne, co możemy zmienić, jak
zorganizować przestrzeń, żeby lepiej nam służyła. Zachęcam do
najdrobniejszych nawet przekształceń, do inwestycji na początek bardziej
energetycznych niż materialnych, na razie dotyczących drzwi wejściowych i
przedpokoju. Zmieniając pierwsze wrażenie zdynamizujemy proces zmian w
naszym życiu. Życzę przyjemnej pracy, a na efekty, zapewniam, nie trzeba
będzie długo czekać.
Chciałabym jednocześnie zaznaczyć, że nie uda mi się w jednym
artykule, albo nawet w wielu zawrzeć wszystkich możliwych sytuacji
mieszkaniowych. Co dom to przypadek. Proszę o pytania w razie jakichkolwiek
wątpliwości. Chętnie służę pomocą i jednocześnie zachęcam do działań.
Dzisiaj jest takie jak wczoraj, a jutro będzie takie jak
dziś.
A więc do dzieła. Żeby coś zmienić trzeba zacząć już teraz.
Drzwi z klasą C
Klasa C gwarantuje, że drzwi przez 20 minut będą się bronić przed niepożądanym otwarciem lub wycięciem w nich otworu o wymiarach 40 x 40 cm.
Drzwi antywłamaniowe to określenie potoczne. Odnosi się ono do "drzwi o zwiększonej odporności na włamanie - klasy C". Takie drzwi muszą mieć certyfikat potwierdzający ich odporność antywłamaniową i zgodność z tą klasą - wystawia go Instytut Mechaniki Precyzyjnej.
Klasa C gwarantuje, że drzwi przez 20 minut będą się bronić przed niepożądanym otwarciem lub wycięciem w nich otworu o wymiarach 40 x 40 cm. Drzwi antywłamaniowe nie mogą mieć zbyt dużych przeszkleń, ponieważ każde, nawet to wykonane z najmocniejszych szyb antywłamaniowych klasy P8, znacznie osłabia skrzydło. Drzwi klasy C muszą też być tak osadzone w otworze drzwiowym, by sposób zamocowania nie osłabił ich odporności na włamanie. Dlatego też producenci są zobligowani do dołączania dokładnych instrukcji montażu.
Budowa przeciwwłamaniowa
Drzwi antywłamaniowe mają znacznie solidniejszą budowę niż pozostałe. Ich szkielet to konstrukcja z wysokiej jakości stali ocynkowanej. Składa się z ramy oraz dodatkowych wzmocnień pionowych lub poziomych. Wypełnieniem ramy może też być stalowa kratownica. Szkielet jest obustronnie lub jednostronnie pokryty blachą stalową. W drzwiach klasy C jej łączna grubość musi wynosić co najmniej 2 mm (albo jeden płat blachy 2-milimetrowy, albo dwa płaty milimetrowe). Najczęściej szkielet jest łączony z powłoką blaszaną metodą zgrzewania. Dzięki temu skrzydła w żaden sposób nie da się rozmontować.
W ramie drzwi, po stronie zawiasów, muszą się znaleźć blokady (bolce) antywyważeniowe. Po zamknięciu drzwi wchodzą one w specjalnie wzmocnione otwory w ościeżnicy i w ten sposób nie dopuszczają do wyłamania drzwi lub zdjęcia ich z zawiasów. Zawiasy są dodatkowo chronione specjalnymi metalowymi osłonami.
Drzwi antywłamaniowe wypełnione są materiałem termoizolacyjnym, najczęściej wełną mineralną, styropianem lub pianką poliuretanową. Zapobiega to chociaż w pewnym stopniu ucieczce ciepła z ogrzewanego domu. Dodatkowo drzwi mają dobrą izolacyjność akustyczną.
Ościeżnice zawsze w komplecie
Klasa C dotyczy nie tylko skrzydeł drzwiowych, odnosi się również do ościeżnic. Oba te elementy stanowią bowiem komplet. Ościeżnice wykonuje się z kształtowników stalowych. Wykończone są farbą lub folią PCW o takim samym kolorze co skrzydło.
Ościeżnice montowane są w otworze drzwiowym przy użyciu dybli rozporowych umieszczanych w otworach wywierconych w ościeżnicy i murze lub kotew połączonych na stałe z ościeżnicą (są zamurowywane w trakcie wznoszenia ścian). Szczelinę między ścianą i ościeżnicą wypełnia się betonem B15 wzbogaconym domieszką uplastyczniającą.
Ościeżnice muszą być montowane ściśle według instrukcji producenta. Nieprawidłowe ich osadzenie może być bowiem powodem unieważnienia umowy gwarancyjnej na drzwi.
Na cztery spusty
Aby drzwi spełniały wymagania klasy C, muszą być wyposażone przynajmniej w dwa zamki lub jeden wielopunktowy.
Taki zamek centralny wbudowany w skrzydło rygluje drzwi w co najmniej trzech punktach na obwodzie, oddalonych od siebie o minimum 60 cm. Im więcej punktów ryglowania, tym trudniej wyważyć drzwi. Zamki w drzwiach antywłamaniowych również muszą być klasy C. Powinno to być potwierdzone atestem wystawionym przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej.
Oprócz zamka centralnego można zamówić zamki dodatkowe, tak zwane pomocnicze (na przykład takie, które otwiera się od wewnątrz za pomocą zasuwki lub gałki).
Zniżki w ubezpieczeniu
Warto uzbroić dom w drzwi antywłamaniowe, bo liczy się każde zabezpieczenie, a im jest ich więcej, tym lepiej. Jednak trzeba pamiętać, że ich montaż ma sens tylko w takich budynkach, których ściany mają wytrzymałość nie mniejszą niż wytrzymałość drzwi. Na pierwszy rzut oka nie widać różnicy w budowie drzwi antywłamaniowych i zwykłych wejściowych. Wyróżnikiem jest tabliczka znamionowa umieszczana w sąsiedztwie zawiasów. Zawiera ona potwierdzenie, że drzwi mają Certyfikat Instytutu Mechaniki Precyzyjnej. Drzwi bez takiej tabliczki na pewno nie spełniają wymogów klasy C. Na wszystkie drzwi mające certyfikat odporności antywłamaniowej C firmy ubezpieczeniowe proponują zniżkę w składce. Może ona wynosić 10-20%. Niektóre firmy mają podpisane indywidualne umowy z różnymi ubezpieczycielami, w których zapisana jest wysokość ulgi dla danego typu drzwi.
Bezpieczne drzwi
Z niepokojącym wzrostem ilości włamań do mieszkań i domów, okna i drzwi, powołane do spełniania różnorodnych funkcji, musiały dodatkowo w sposób aktywny ochronić nas i nasze mienie.
Sytuacja nasza jest o tyle szczęśliwa, że nie stoimy samotnie na początku drogi, ale dzięki doświadczeniom naszych zachodnich sąsiadów, rozporządzamy rozwiązaniami, które z powodzeniem możemy zastosować na naszym gruncie.
Może najpierw trochę faktów:
- przy pomocy stopy można rozwinąć siłę do 4000 N
- nacisk ramieniem na drzwi przynosi 600-2000 N
A ile trzeba aby pokonać opór normalnych drzwi wejściowych? - około 200 N. Stwierdzono, że 40% złodziei pokonuje drzwi, około 30% dostaje się przez okna, 90% włamań, to włamania okazjonalne.
Laik uważa często drzwi za absolutnie antywłamaniowe - wyraża to naturalne pragnienie bezpieczeństwa. Czegoś takiego jednak nie ma, bo złodziej, który będzie miał po temu warunki dobierze się do każdych drzwi.
Drzwi spełniają skutecznie funkcję antywłamaniową w przypadku, kiedy wszystkie elementy tzn.: wypełnienie, zamek, zaczepy, wkładka patentowa, zawiasy wykazują ten sam poziom bezpieczeństwa.
Wymienione wyżej elementy wskazują nam rolę okucia w naszym zabezpieczeniu. Oczywiście niczemu nie służy najlepszy zamek antywłamaniowy, jeżeli np. zaczep jest słabo przykręcony bądź wypełnienie nie wytrzymuje określonego nacisku.
Zbudowanie drzwi posiadających odpowiednią stabilność jest kwestią do pokonania. Znalezienie zamka, który charakteryzowałby się podwyższoną wytrzymałością, ryglował wiele punktów jednocześnie; znalezienie wkładki, której nie można otworzyć drucikiem jest w warunkach polskich problemem większym.
W najbogatszej bodajże na świecie ofercie okuć firmy Gretsch-Unitas znaleźć możemy trzy rodzaje zamków do drzwi wejściowych:
- SECURY- zamki listwowe z najrozmaitszymi dodatkowymi zabezpieczeniami (np. bolce, haki stalowe, rolki itd.) i zabudowaną przekładnią zębatą umożliwiającą zamykanie i otwieranie drzwi przy pomocy klucza.
- ECONOMY- zamki w pełni kompatybilne do zamków SECURY, jednakże bez przekładni zębatej, dostępne z listwą krótką (280mm) bądź listwą o długości 2285 mm, bez dodatkowych zabezpieczeń. W przypadku PCV spełnia to rolę zarówno poprawiającą optykę jak i zwiększającą sztywność skrzydła.
- EUROPA- zamki szczególnie popularne w krajach południowych, ryglowane są przy pomocy klamki, a kluczem zabezpieczane przed niepożądanym gościem.
Zamykanie drzwi przy pomocy klamki pozwala na uzyskanie większej siły zamykania.
W konstrukcji zamka charakterystyczny jest tzw. rozmiar, tzn. odległość między czworokątem klamki a wkładką patentową - indywidualizm Europy przejawia się również w tym, że każdy kraj charakteryzuje się innymi rozmiarami zamków i tak np.
- Austria -88
- Szwajcaria- 78
- Włochy- 85
- Francja- 70
- Niemcy- 92 i 72
W Polsce oprócz dawnych wpływów austriackich (E=90) i pruskich (E=72) przebił się, szczególnie w stolarce PCV, rozmiar 92. Jest to i z tego względu korzystne, że cała otoczka konieczna do budowy drzwi (np. tzw.Monobloki -
- szyldy z obustronną klamką bądź pochwytem) są również dostępne w tych rozmiarach.
Dla koncernu GU oznacza to konieczność sprostania tym wymaganiom, a więc budowę kilku tysięcy najrozmaitszych wariantów zamków (bo oprócz ww. rozmiaru, cechą charakterystyczną zamka jest tzw. wymiar - możliwy 25, 30, 35, 40, 45... 90 mm., wielkością czworokąta, szerokością i kształtem listwy, jej kolorem, sposobem zaryglowania itd.). Logistyka produkcji zamków wymaga wielu przygotowań, koszty potrzebnych do realizacji zamierzeń narzędzi sięgają milionów marek, a sama produkcja odbywa się w sposób półautomatyczny.
O jakości pomysłów jakie tkwią w konstrukcji tych zamków niech świadczy fakt, że Europejski Urząd Patentowy w Brukseli uznał je za godne patentu i takim że opatrzył.
Zamek drzwiowy nie jest produktem, który można wymyślić siedząc przed czystą kartką papieru czy monitorem komputera; jest to proces bezustannych doświadczeń, które dopiero na końcu prowadzą do sukcesu.
Sukces GU jest również sukcesem klienta w Polsce.
Drzwi wejściowe
Drzwi wejściowe dzielimy na drzwi zewnętrzne i wejściowe wewnątrzlokalowe.
Ze względu na miejsce montażu drzwi wejściowe dzielimy na drzwi zewnętrzne i wejściowe wewnątrzlokalowe. Zewnętrzne to wszystkie drzwi montowane w ścianach zewnętrznych budynków. Wejściowe wewnątrzlokalowe to te, montowane wewnątrz budynków, służące do oddzielenia ogólnodostępnych pomieszczeń, np. korytarzy, od wnętrz mieszkalnych.
Zarówno jedne jak i drugie stoją na straży bezpieczeństwa domowników i ich mienia, dlatego jednym z ważniejszych kryteriów, jakimi powinniśmy się kierować przy ich wyborze, jest zapewnienie bezpieczeństwa.
Muszą być wytrzymałe i uniemożliwić lub przynajmniej utrudnić próby włamania. Powinny zapewniać izolację akustyczną, szczelność oraz niezawodność w ciągu długich lat użytkowania. Drzwi zewnętrzne dodatkowo muszą zapewniać izolację cieplną. Muszą być z materiałów odpornych na działanie zmiennych i często ekstremalnych warunków atmosferycznych.
Każde drzwi to zespół dwóch współpracujących ze sobą elementów, czyli ościeżnicy i skrzydła drzwiowego. Skrzydła można podzielić na te o konstrukcji drewnianej, stalowej oraz na drzwi z profili PCW i aluminiowych.
Skrzydła o konstrukcji drewnianej i stalowej osadzane są w ościeżnicach drewnianych, drewnopodobnych lub stalowych. Profile skrzydeł i ościeżnic z PCW i aluminium stanowią dopasowane do siebie zespoły elementów, tworząc systemy drzwiowe.
Bez względu na materiał konstrukcyjny minimalna określona normami szerokość drzwi wejściowych wynosi 90 cm, a wysokość 200 cm. Grubość drzwi wejściowych wewnątrzlokalowych wynosi minimum 40 mm, a zewnętrznych 54 mm.
Właściwe wykończenie powierzchni skrzydeł i ościeżnic jest jednym z warunków uzyskania najwyższej jakości, estetyki i skutecznego zabezpieczenia przed wpływem warunków atmosferycznych.
Krawędzie skrzydła i ościeżnicy są najbardziej narażonymi na uszkodzenie miejscami na powierzchni drzwi. Dla zabezpieczenia przed uszkodzeniami nie mogą mieć ostrych zakończeń. Muszą być wyprofilowane po łuku o promieniu ok. 3 mm.
Drzwi o konstrukcji drewnianej
DRZWI PŁYCINOWE. Tradycyjnymi drzwiami o konstrukcji drewnianej są ramowe drzwi płycinowe. Ich głównym elementem konstrukcyjnym jest rama z grubych elementów z litego drewna. Przedzielona jest poziomymi i pionowymi drewnianymi słupkami, tzw. szprosami. Usztywniają one ramę, dzieląc ją dodatkowo na mniejsze powierzchnie. Pola ograniczone szprosami nazywa się płycinami.
Płyciny wypełniane są deskowaniem i pokryte ozdobnie wykończonymi drewnianymi płytami, np. w formie kasetonów. Bardzo często zamiast desek montowane jest przeszklenie, które doświetla przedpokój.
Dziś lite drewno zastąpione zostało drewnem klejonym, tzw. klejonką. Ramy i szprosy są ze sklejonych ze sobą trzech lub pięciu (zawsze nieparzysta ilość) cieńszych listew drewnianych. Pozwala to wyeliminować wady drewna, np. skłonność do paczenia się. Dodatkowo też wpływa na zmniejszenie zużycia i ograniczenie odpadów w produkcji. Zewnętrzne powierzchnie wykańczane są grubymi drewnianymi okleinami.
Często płyciny w drzwiach z klejonki są wykonane z profilowanych płyt drewnianych, pomiędzy którymi znajduje się materiał termoizolacyjny - styropian, pianka poliuretanowa.
Ze względu na cenę najbardziej popularnym materiałem jest drewno sosnowe. Bardziej eleganckie drzwi robi się z dębowego, jesionowego, bukowego lub egzotycznego np. mahoniu, teku, palisandru itp.
DRZWI PŁYTOWE. Oprócz drzwi płycinowych popularnością na rynku cieszą się też drzwi płytowe o konstrukcji drewnianej. Elementem charakterystycznym dla nich są sztywne płyty z materiałów drewnopochodnych, kompozytów lub stali, będące zewnętrznymi okładzinami skrzydeł drzwiowych. Są gładkie lub wytłaczane (wytłoczenia mają różne kształty, często jednak imitują płyciny).
Głównym elementem konstrukcyjnym drzwi płytowych jest rama z drewna klejonego warstwowo, nazywana ramiakiem. Przestrzeń wewnątrz niej w przypadku drzwi z zewnętrznymi płytami z materiałów drewnopochodnych wypełniona jest materiałem usztywniającym, a w przypadku płyt z kompozytów lub stali - materiałem termoizolacyjnym. W przypadku drzwi płytowych z przeszkleniem miejsca montażu szyb ograniczone są dodatkową ramą, która wzmacnia miejsca osadzenia zestawu szybowego.
Drzwi z płytą drewnopochodną. Popularnym typem drzwi płytowych są drzwi z wypełnieniem z grubej płyty wiórowej HDF (High Density Fiber) pokryte cienkimi 3-4-milimetrowymi wodoodpornymi płytami wiórowymi, laminowanymi drewnem lub dekoracyjną folią o barwie drewna i wytłoczeniami przypominającymi słoje. Spotkać można też tego typu drzwi obustronnie oklejone wodoodporną sklejką z drewna egzotycznego, np. teku. Płyty wiórowe wykończone są warstwami laminatów jednobarwnych lub z rysunkiem drewna. Są też często ozdobnie wytłaczane.
Wypełniająca wnętrze ramy gruba płyta wiórowa może być pełna lub otworowa (otwory przewiercone są wzdłuż płyty).
Drzwi tego typu mogą mieć konstrukcję dodatkowo wzmocnioną blachami stalowymi (pod okładzinami z płyt HDF). W takim przypadku wypełnieniem drzwi jest pianka poliuretanowa.
Drzwi z płytami kompozytowymi. Zewnętrzne okładziny robione są z kompozytowych płyt z włókna szklanego. Są bardzo wytrzymałe i sztywne. Nie wymagają dodatkowych usztywnień, chociaż można spotkać drzwi dodatkowo wzmacniane od zewnątrz płytami z ocynkowanej blachy usztywnionej zgrzanymi z nią stalowymi kształtownikami.
Kompozytowe płyty oprócz wytłoczeń płycinowych wykończone są laminatami imitującymi wzór i kolor naturalnych gatunków drewna. Wypełnieniem płytowych drzwi kompozytowych jest sztywna pianka poliuretanowa.
Drzwi z płytami stalowymi lub aluminiowymi. Zewnętrzne okładziny z wytłaczanych płyt stalowych lub aluminiowych grubości 0,5-0,6 mm zamocowanych do drewnianych ramiaków. Wypełnieniem jest sztywna pianka poliuretanowa.
Można też spotkać drzwi z gładkimi płytami stalowymi, do których mocowane są dekoracyjne zewnętrzne, np. wytłaczane płycinowo, płyty z twardej wodoodpornej płyty HDF. Płyty stalowe wykończone są foliami z wytłoczonym rysunkiem drewna lub powłokami malarskimi.
Drzwi o konstrukcji stalowej
Drzwi o konstrukcji stalowej zaliczane są również do drzwi płytowych. Ich szkielet tworzy rama z kształtowników stalowych wzmocniona wewnętrznymi stalowymi elementami: kształtownikami, prętami, profilowaną blachą. Wnętrze wypełnione jest izolacją ze sztywnej pianki poliuretanowej.
Zewnętrzne okładziny mogą być z płyt stalowych wytłaczanych, stalowych płyt gładkich, grubych profilowanych laminowanych płyt wiórowych, grubych płyt wiórowych z okleiną z naturalnego drewna lub grubej sklejki wodoodpornej.
Drzwi wejściowe o konstrukcji stalowej produkowane są najczęściej jako antywłamaniowe. Konstrukcja skrzydeł, ościeżnicy, zamek - muszą zapewnić wytrzymałość i odporność na wyważenie, wyłamanie i inne próby ich sforsowania. Aby drzwi mogły być uznane za antywłamaniowe muszą mieć odpowiednie atesty Instytutu Techniki Budownictwa potwierdzające wymagane przez normy wskaźniki wytrzymałości dla drzwi antywłamaniowych. Atestowany musi być też użyty w drzwiach zamek.
Najwyższą jakość i wytrzymałość mają drzwi antywłamaniowe ze świadectwem klasy C. Skrzydła montowane są na specjalnych wzmacnianych zawiasach do stalowych ościeżnic mocno osadzonych w murze specjalnymi kołkami lub kotwami.
W dobrej jakości drzwiach antywłamaniowych znajduje się przeważnie jeden zamek, którego rygle i bolce, znajdujące się na obwodzie skrzydła, wysuwane są w dwóch lub trzech kierunkach. Maksymalnie w drzwiach antywłamaniowych dopuszcza się stosowanie dwóch zamków.
Zakup drzwi antywłamaniowych dobrej klasy wiąże się z możliwością uzyskania dużej ulgi ubezpieczeniowej. Montaż takich drzwi powinien jednak przeprowadzać autoryzowany przedstawiciel producenta, gdyż w przeciwnym razie możemy stracić gwarancję i ulgę ubezpieczeniową.
Drzwi z profili PCW i aluminium
Asortyment drzwi wejściowych uzupełniają drzwi z PCW i aluminium. Są one jednak rzadko stosowane w domach i mieszkaniach. Wpływ na to ma przede wszystkim ich cena oraz przyzwyczajenie inwestorów indywidualnych do tradycyjnych wzorów i materiałów.
Ten typ materiału konstrukcyjnego wybierają ci inwestorzy, których domy mają ozdobne przeszklone werandy - przedsionki wysunięte poza obrys bryły budynku.
Drzwi z tworzywa lub aluminium są też powszechnie stosowane w przydomowych ogrodach zimowych oraz w budynkach użyteczności publicznej.
Szkielet drzwi tworzy rama z profili, podobnych do tych jakie stosowane są w produkcji okien.
Profile z PCW wzmacniane są stalowymi kształtownikami. Dodatkowe usztywnienie ramy stanowią pionowe, poziome i ukośne poprzeczki, również z profili PCW. Przestrzenie między profilami wypełnione są ozdobnymi panelami ocieplonymi pianką poliuretanową lub oszkleniem.
Miejsca zamontowania zamków mają dodatkowe stalowe wzmocnienia utrudniające przewiercenie profili w tych newralgicznych punktach.
Profile aluminiowe stanowiące szkielet konstrukcji drzwi i ościeżnic aluminiowych mają wystarczającą sztywność i zbędne jest stosowanie dodatkowego wewnętrznego wzmocnienia ze stalowych kształtowników. Drzwi aluminiowe mogą być produkowane w wersji, tzw. zimnej dla pomieszczeń nieogrzewanych lub w wersji ciepłej dla ogrzewanych. Szkielet (rama) pierwszych z nich zbudowany jest tylko z profili aluminiowych, w drugich ma wewnętrzną przekładkę termiczną ze sztywnego tworzywa, najczęściej z polipropylenu.
Kalorie, decybele i bezpieczeństwo
Drzwi wejściowe zewnętrzne stanowią granicę oddzielającą wnętrze naszego domu od warunków panujących na zewnątrz. Zabezpieczają nasz dom przed wpływem zimna, wilgoci i hałasu. Skrzydła dokładnie dopasowane do ościeżnicy nie zapewniają jeszcze szczelności. Zawsze bowiem pomiędzy wrębami skrzydeł i ościeżnicy musi być pozostawiona niewielka szczelina, która umożliwia otwieranie i zamykanie drzwi bez zakleszczania. Styk skrzydła i ościeżnicy musi być zaopatrzony w uszczelki. Najtrudniej pod względem technicznym jest uszczelnić część progową. Uszczelki progowe umieszczane są w skrzydłach. Najczęściej mają postać listków lub szczotek dociśniętych do posadzki od strony wnętrza domu.
O klasie drzwi zewnętrznych i wejściowych decyduje przede wszystkim wytrzymałość konstrukcji oraz jakość i niezawodność użytych zamków, okuć i zabezpieczeń. Większość renomowanych producentów stolarki drzwiowej dba, aby swoje produkty dostarczać na rynek z okuciami renomowanych firm. Skrzydła drzwiowe mocowane są do ościeżnicy za pomocą łożyskowanych zawiasów z możliwością regulacji położenia skrzydła względem ościeżnicy w trzech kierunkach. Pozwala to na dokładne dopasowanie i wyśrodkowanie skrzydła w ościeżnicy i zapobiega późniejszym kłopotom, np. z klinującym się skrzydłem w ościeżnicy. Dla zwiększenia zabezpieczenia od strony zawiasów w drzwiach mogą być montowane są stalowe wzmocnienia oraz blokady antywyważeniowe w postaci trzpieni lub bolców.
Zamki do drzwi pod względem miejsca zamontowania dzielimy na wpuszczane i wierzchnie. Najczęściej kupujemy drzwi z zainstalowanym zamkiem wpuszczanym, który montowany jest we wnęce wrębu skrzydła drzwiowego razem z mechanizmem klamki lub zatrzasku. Zamki te mają potrójne, poczwórne lub pięciokrotne ryglowanie. W wersjach wzmocnionych i antywłamaniowych zamki takie mają dodatkowe mechanizmy ryglujące rozmieszczone w kilku miejscach na obwodzie skrzydła. Wszystkie zamki mają wymienne wkładki (część zamka, w którą wchodzi klucz), co w przypadku zagubienia lub kradzieży kluczy ułatwia wymianę. U producenta zamka kupujemy tylko nową wkładkę i wymieniamy ją (nawet samodzielnie) bez demontażu całego mechanizmu zamka. Niektóre firmy oferują wkładki uproszczone, które można zamontować w czasie np. remontu, a potem bez problemu po jego zakończeniu wymienić na właściwe.
W przypadku dodatkowego zamka wierzchniego, instalowanego na powierzchni drzwi, zaleca się, by pochodził on od innego producenta niż zamek wpuszczany.
Maksymalnie zaleca się montowanie trzech zamków. Od strony mieszkania powinny być one zaopatrzone w pokrętła lub zasuwy.
Najlepsze zamki mają atesty Instytutu Mechaniki Precyzyjnej i Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Głównej Policji. Pamiętać musimy, że każde zabezpieczenie jest jednak do pokonania przez włamywacza z dużą "praktyką" w zawodzie dysponującego odpowiednią ilością czasu i narzędziami. Już w fazie projektu warto zastanowić się nad przyszłym umiejscowieniem drzwi wejściowych. Powinny się one znajdować w miejscu widocznym, uniemożliwiającym schowanie się złodzieja w tzw. martwej strefie widoczności. W ich pobliżu nie mogą znajdować się czynne gniazdka, skrzynki elektryczne, i inne miejsca, pozwalające na podłączenie urządzeń elektrycznych.
Drzwi w innym miejscu
Podczas modernizacji lub przebudowy domu trzeba czasem zmienić położenie drzwi. Czy będzie to łatwe, zależy od rodzaju ściany.
Zanim ktokolwiek w domu zabierze się do kucia czy cięcia muru, powinien wiedzieć, że dodatkowy otwór na drzwi inaczej wykonuje się w ścianie działowej, a inaczej w ścianie konstrukcyjnej, czyli nośnej. W ścianie działowej wystarczy wzmocnienie nadproża prętami stalowymi, które zapobiegają ewentualnym pęknięciom tynku nad drzwiami, natomiast w ścianę nośną należy przed wykuciem otworu wbudować odpowiednią belkę nadprożową. Nowe nadproże musi przenieść obciążenia ze stropu i wyższych partii budynku na pozostałe części ściany.
Przed wykuciem otworu
Koniecznie trzeba sprawdzić, czy ściana jest nośna, czy działowa. Wstępnie można to zrobić, mierząc jej grubość - ściany konstrukcyjne zazwyczaj mają grubość powyżej 20 cm, działowe - nie więcej niż 15 cm. Najlepiej jednak upewnić się co do wstępnej diagnozy, sprawdzając ścianę w projekcie domu, a w razie jakichkolwiek wątpliwości - poradzić się konstruktora.
- Zmiana miejsca drzwi może pociągnąć za sobą dodatkowe przeróbki. Warto o nich wiedzieć zawczasu, dlatego trzeba sprawdzić:
- Czy w ścianie nie biegną przewody instalacyjne (rury, kable elektryczne, przewody antenowe). Jeśli tak, to trzeba je będzie przełożyć w inne miejsce. Przewody i kable są prowadzone 20-30 cm pod sufitem (znajdą się nad otworem, więc mogą pozostać), ale także na dole ściany (te będą wymagać przełożenia). Wtedy po obu stronach otworu, w odległości 20 cm od jego krawędzi, umieszcza się nowe gniazda, z których prowadzi się obejście, czyli dodatkowy przewód w rurce umieszczonej pod progiem drzwi.
- Czy nie ma różnicy poziomów podłóg po obu stronach muru. Jeśli są, to wysokość osadzenia belki nadprożowej należy obliczyć od poziomu wyższego, a w miejscu zmiany poziomów - zaplanować w podłodze odpowiednią listwę. Miejsce po usuniętym fragmencie ściany trzeba będzie uzupełnić posadzką albo przykryć odpowiednio szeroką deską progową.
- Czy klamka nowo wstawionych drzwi nie będzie obijać innej ściany. Jeśli tak, to warto odsunąć planowane drzwi na odpowiednią odległość od tej ściany.
Kolejność prac
Przed przystąpieniem do wykuwania otworu w ścianie nośnej należy ją odpowiednio wzmocnić przez osadzenie po obu jej stronach belek nadprożowych.
Wzmocnienie nadproża. Najpierw nad planowaną górną krawędzią ościeżnicy (czyli na wysokości 210 cm) należy wykuć po jednej stronie ściany bruzdę na belkę nadprożową. Bruzda powinna mieć głębokość równą połowie grubości ściany i długość odpowiadającą szerokości przyszłego otworu powiększonej o 10 cm z każdej strony. Wysokość bruzdy dostosowuje się do wysokości belki nadprożowej (może to być stalowy dwuteownik wysokości 120 mm, prefabrykowane nadproże żelbetowe wysokości 190 mm lub belka stropowa typu teriva o wysokości 240 mm z nadbetonem).
Najwygodniejsze jest zastosowanie nadproża stalowego, które wystarczy osadzić w bruździe, podklinować i wypełnić zaprawą miejsca oparcia. Kolejność robót powinna być następująca:
1) belkę owinąć siatką tynkarską,
2) nałożyć zaprawę na wierzch belki,
3) włożyć belkę w bruzdę, podklinować ją na obu końcach i wypełnić puste miejsca zaprawą.
Kiedy zaprawa zwiąże, w ten sam sposób osadza się belkę po drugiej stronie ściany. Po 2-3 dniach można zacząć wykuwać otwór.
Wykuwanie otworu. Wykuwanie otworu drzwiowego zaczynamy od wyznaczenia jego zarysu, który powinien być z każdej strony o 2-3 cm większy od wymiarów zewnętrznych ościeżnicy. Wzdłuż tych linii (z obu stron) wykonuje się następnie nacięcia tarczą diamentową lub dłutem zamontowanym w młotowiertarce.
Uwaga! Wykuwanie otworu bez wykonania nacięć na jego obwodzie kończy się najczęściej poluzowaniem cegieł i pęknięciami tynku poza otworem.
Następnie wykonuje się duży otwór u góry planowanego wykucia, co znacznie ułatwia usunięcie pierwszej warstwy cegieł. Kolejne warstwy łatwo będzie wyjąć, jeśli ze spoin wykuje się zaprawę (należy unikać rozbijania kolejnych cegieł - łatwiej usunąć zaprawę i wyjmować całe cegły, niż kruszyć je po kawałku).
Uwaga! W ścianach z betonu komórkowego można posłużyć się piłą do przecinania bloczków.
Obróbka ościeża. W zależności od rodzaju drzwi i grubości ściany, w otworze montuje się ościeżnicę metalową (którą najczęściej zalewa się zaprawą) albo drewnianą, którą mocuje się na piankę montażową lub kotwy (ciężkie, masywne drzwi mocuje się na specjalne kotwy).
Aby można było osadzić ościeżnicę drewnianą, wykuty otwór trzeba wyrównać. Do wyrównania i otynkowania okolicy otworu najlepiej użyć gotowej gipsowej mieszanki tynkarskiej, która nie wymaga narzucania (a więc roboty da się przeprowadzić bez zachlapania tynkiem otoczenia otworu).
Jeśli planujemy zamontowanie ościeżnicy metalowej, wykuty otwór nie wymaga wyrównywania, gdyż profil metalowej ramy od razu mocuje się zaprawą cementową, którą wlewa się od góry i zagęszcza lekkimi uderzeniami młotka w ramę. Aby zaprawa nie wypływała na zewnątrz, po bokach ramy ustawia się deski.
Osadzanie ościeżnicy. Do osadzania drzwi najczęściej stosuje się obecnie pianki montażowe. Kolejność prac jest następująca:
1. Złożyć na leżąco ościeżnicę z klockami dystansowymi i sprawdzić, czy ma kąty proste.
2. Zmontowaną zabezpieczyć taśmą malarską i folią przed agresywnym działaniem pianki.
3. Zabezpieczoną ościeżnicę ustawić pionowo w otworze, po czym skorygować jej ustawienie klinami i podkładkami, używając poziomnicy; szerokość szczeliny między ościeżem a ościeżnicą powinna wynosić 10-15 mm.
4. W ościeżnicę wstawić trzy poziome rozpórki oparte końcami na deskach dla ochrony ościeżnicy przed zniszczeniem. Ościeżnica musi pozostać rozparta do czasu stwardnienia pianki, by ta nie odkształciła jej podczas rozprężania.
5. Szczelinę między murem a ościeżnicą zwilżyć wodą i wypełnić pianką niskoprężną.
Nowe drzwi w ścianie działowej
Montuje się je znacznie łatwiej i szybciej niż w murowanej ścianie konstrukcyjnej. Trzeba tylko pamiętać, że:
- W ścianach działowych otwór powinien być o 6-8 cm wyższy niż wynosi wysokość drzwi liczona łącznie z ościeżnicą, gdyż zamiast belki trzeba będzie umieścić w nim odpowiednio zbrojone nadproże.
- Zbrojenie nadproża zapobiega ewentualnym pęknięciom tynku nad drzwiami oraz osunięciu się cegieł i poprzeczki ościeżnicy. Wykonuje się je z dwóch prętów zbrojeniowych o średnicy 10-12 mm umieszczonych w warstwie zaprawy cementowej grubości około 5 cm. Pręty osadza się w bruzdach wykutych po bokach otworu, podpiera deską szalunkową, następnie nakłada na deskę warstwę zaprawy i wyrównuje ją wzdłuż górnej krawędzi otworu. Gdy zaprawa stwardnieje, szalunek się zdejmuje (górna krawędź otworu jest wtedy wyrównana i gładka). Po zamocowaniu prętów boki otworu wyrównuje się i wykańcza tynkiem - najlepiej gotowym tynkiem gipsowym.
- W cienkich ścianach (o grubości łącznie z tynkiem do 15 cm) można zamontować specjalną ościeżnicę o regulowanej szerokości. Wtedy nie trzeba będzie wykańczać opaskami ościeża drzwi.
|
Drzwi - metody badań
Norma ISO 8269-1985 "Door-sets. Static loading test" (Zestawy drzwiowe. Badania obciążenia statycznego) określa cztery odtwarzalne próby na obciążenia statyczne. Próba pierwsza polega na działaniu sił w płaszczyźnie skrzydła drzwiowego i pomiaru przemieszczenia skrzydła, próba druga na działaniu sił prostopadle do skrzydła drzwiowego. Próba trzecia polega na działaniu sił prostopadle do skrzydła drzwiowego w miejscu osadzenia zawiasów, a próba czwarta na działaniu sił prostopadle na skrzydła drzwiowe w miejscu osadzenia zamka podstawowego lub dodatkowego.
Na jej podstawie opracowano ekwiwalentną Polską Normę PN-89/06085 Drzwi. Metody badań odporności na włamanie. Obciążenia statyczne prostopadłe i równoległe do płaszczyzny skrzydła.
Przedmiotem Polskiej Normy są metody badań niektórych właściwości przeciwwłamaniowych drzwi jednodzielnych rozwieralnych, stosowanych w budownictwie, wykonanych z dowolnego materiału.
Metody badawcze polegają na wywieraniu nacisku w różnych miejscach drzwi, o sile stopniowo wzrastającej do określonej wielkości i utrzymaniu go w czasie 1 min., z równoczesnym pomiarem odkształceń drzwi, wywołanych tym naciskiem. Obciążenia te wywiera się za pośrednictwem płytek stalowych o długości boku 100 mm, lub jarzma stalowego o kształcie profilu zbliżonym do litery C i o długości 400 mm. Badaniu poddaje się miejsca drzwi najbardziej narażone na włamywanie:
- na czole skrzydła w pobliżu zamka,
- na płaszczyźnie skrzydła w pobliżu zamka,
- w pobliżu każdej zawiasy,
- w "swobodnych" narożach.
Do pomiaru odkształceń stosuje się czujniki zegarowe. Wszystkie odkształcenia drzwi mierzymy w milimetrach. Metody badań obejmują zamocowanie zestawu drzwiowego. Drzwi w badaniu zamocowuje się w urządzeniu imitującym wbudowanie rzeczywiste. W przewidywanych miejscach zamocowania ościeżnicy w ścianie, należy osadzić i zamocować ościeżnicę drzwiową w ramie do badań za pomocą nastawnych złącz. Sztywność zamocowania ościeżnicy drzwiowej nie powinna powodować jej odkształceń, tak aby nie miała wpływu na wyniki badań.
Badania czoła skrzydła drzwiowego przeprowadza się poprzez obciążenia skrzydła płytką statyczną siłę naciskową F1 , równoległą do płaszczyzny skrzydła drzwiowego wg rys.1. Obciążenia przykłada się w miejscach, które wydają się najsłabszymi. Podczas badania drzwi w miejscach swobodnych obciążamy skrzydło poprzez płytkę siłą naciskową F2 działającą statycznie prostopadle do płaszczyzny skrzydła drzwiowego rys.2. Obciążenia przekłada się po stronie zamykającej w swobodnych narożach skrzydła drzwiowego.
Podczas badania drzwi w miejscach osadzenia zawiasów obciążamy skrzydło poprzez płytkę siłą naciskową F3, działającą statycznie prostopadle do płaszczyzny skrzydła drzwiowego wg rys.3.
Obciążenie należy przykładać po stronie zamykającej skrzydło drzwiowe w miejscach i na poziomie każdego zawiasu, przy czym geometryczny środek płytki powinien być zlokalizowany na wspólnej osi lub w najbliższych miejscach.
Badane drzwi w miejscach osadzenia zamka podstawowego, dodatkowego lub zasuw obciążamy skrzydło za pośrednictwem jarzma siłą naciskową F4 działającą statycznie prostopadle do płaszczyzny skrzydła drzwiowego zgodnie z rys. 4.
Obciążenie należy przykładać po stronie zamykającej skrzydło drzwiowe w miejscach i na poziomie zamka podstawowego, zamka dodatkowego lub zasuwy.
W trakcie badań obciążenie drzwi zwiększa stopniowo siłę naciskającą bez uderzenia i nadmiernej prędkości, w celu osiągnięcia maksymalnej wartości siły w ciągu 1 minuty. Działanie tej siły należy utrzymać przez 1 minutę.
W czasie badań i po przeprowadzeniu badania dla każdego punktu przyłożenia notowana jest:
- siła,
- maksymalne odkształcenie,
- trwałe odkształcenie,
- przemieszczenie,
- zniszczenie końcowe.
Z badań sporządzamy sprawozdanie, które powinno zawierać:
a) szczegółową informację dotyczącą typu, rodzaju, budowy, wykończenia i materiału skrzydła oraz ościeżnicy drzwiowej i zastosowanych okuć,
b) informację dotyczącą sił F1, F2, F3 oraz F4 i miejsca ich przyłożenia,
c) obserwacje dotyczące uszkodzeń, zniszczeń powstałych na skutek badania, łącznie z obserwacjami charakteru, miejsca i stopnia.
Polska Norma ustala metodę badań drzwi dla oceny ich własności utrudniających włamanie.
W ramach przedstawionej normy ustala się przede wszystkim metody badań kontrolnych drzwi jednoskrzydłowych o zwiększonej odporności na włamanie. Ustalone w normie metody badań i obciążenia w zasadzie okolicznościowego włamywacza, przy uwzględnieniu stosowanego zwykle przez niego narzędzia oraz czasu, który jest mu potrzebny do otwarcia drzwi.
Ważnym elementem zwiększającym bezpieczeństwo użytkownika drzwi jest, aby wkładki bębenkowe były zabezpieczone przed mechanicznymi formami agresji, np. przez zwarte zakończenie wkładki bębenkowej równo z powierzchnią wzmocnionej tarczy drzwiowej.
Należy zaznaczyć, że istotnym kryterium badań w tej normie jest wbudowanie próbki w ramę stanowiska badawczego. Wbudowanie to powinno być wykonane według jednoznacznej instrukcji montażu. Zwraca to uwagę na fakt, że ocena wynikająca z badań możliwa jest tylko w odniesieniu do elementu zastosowanego w konstrukcji wtedy, kiedy w praktyce przestrzega się instrukcji montażu dotyczących takich drzwi.
|
Czyszczenie i konserwacja drzwi
Po kilku latach nasze drewniane drzwi wejściowe nie wyglądają już tak dobrze. Czy mogę je jakoś wyczyścić i przywrócić ich dawny wygląd? Jeśli tak, to jakimi środkami i w jaki sposób?
Sposób konserwacji i czyszczenia drzwi zależy od materiału z jakiego są wykonane.
Drzwi drewniane czyści się środkami do pielęgnacji drewna, na przykład mleczkiem lub pastą do drewna. Jeżeli chcemy odświeżyć drzwi lub zmienić ich kolor, można je pomalować lakierem lub farbą do drewna bądź specjalnym lakierem renowacyjnym. Lepiej jest stosować lakier w jaśniejszym odcieniu niż stary, aby zachować widoczny rysunek drewna. Jeśli zaś drzwi w ciemnym kolorze pomaluje się jasną farbą, mogą się na nich pojawić przebarwienia, dlatego łatwiej zmienić odcień z jasnego na ciemniejszy. Bardzo zniszczone drzwi można oszlifować, oczyścić i pomalować lakierem koloryzującym lub bejcą, a potem lakierem bądź farbą do drewna. Jeśli jednak powierzchnia ma skomplikowane wzory, jest to żmudna i trudna praca. Niektóre firmy oferują taką usługę, lecz często jej koszt może przewyższać cenę nowych drzwi. Producenci zalecają odnawianie drzwi drewnianych co 4 do 8 lat.
Drzwi z PVC łatwiej utrzymać w czystości. Zabrudzone wystarczy zmyć wodą z dodatkiem łagodnego detergentu, mleczkiem lub emulsją i wytrzeć do sucha. Nie wolno stosować środków zawierających alkohol, octany oraz rozpuszczalników, które mogą zniszczyć powierzchnię drzwi. Zniszczonych drzwi z PVC nie da się skutecznie odnowić - nie można ich pomalować. W razie niewielkiego uszkodzenia można zastosować specjalne pasty do naprawy drzwi z PVC. Dostępne są także pisaki korekcyjne w kolorach drzwi, którymi można zamalować drobne zarysowania.
Drzwi aluminiowe i z włókna szklanego właściwie nie wymagają konserwacji. Lekkie zabrudzenia wystarczy tylko zmyć wodą z łagodnym detergentem. Kłopotliwa jest zmiana koloru drzwi aluminiowych - po zdemontowaniu można je lakierować proszkowo. Producenci oferują taką usługę.
Jak wynika ze statystyk, około połowa udanych
włamań jest dokonywana przez pokonanie drzwi. Decyzja, w jaki sposób
zabezpieczyć okna i drzwi wejściowe (w mieszkaniach - także drzwi balkonowe
lub tarasowe) zależy nie tylko od stopnia zagrożenia obiektu, lecz również
od koncepcji ochrony, która może przewidywać powstrzymywanie lub wykrywanie
intruza zanim podejdzie do chronionych pomieszczeń, gdy próbuje wejść do
wnętrza albo dopiero, gdy znajdzie się w chronionym wnętrzu.
Jakie drzwi wybrać?
Decyzja: wzmacniać drzwi standardowe (i jak) czy montować drzwi
antywłamaniowe (tak popularnie określane są drzwi, które uzyskały atest)
zależy nie tylko od stopnia zagrożenia, ale i od istniejących utrudnień dla
przestępcy w dostaniu się do drzwi z narzędziami do ich pokonania.
Czy warto wstawiać drzwi antywłamaniowe, jeśli ścianę można bez
problemu przeciąć piłą mechaniczną (np. dom z pustaków gipsowych lub tzw.
szkielet kanadyjski)? Czy wszystkie dostępne dla przestępcy otwory okienne i
drzwiowe (okna, okienka, drzwi do garażu, na taras, do ogrodu, na balkon)
można zabezpieczyć na takim samym poziomie wytrzymałości, jak drzwi
wejściowe?
Odpowiedzi na te pytania umożliwią podjęcie odpowiedniej decyzji.
Wzmacnianie drzwi standardowych
Wzmocnienia drzwi nie można ograniczać tylko do zwiększania ich
odporności mechanicznej. W skrajnej sytuacji można przecież zdecydować się
na drzwi "papierowe", połączone z sygnalizacją elektroniczną wykrywającą
każdą próbę ich pokonania. Takie rozwiązanie ma sens przy niewielkim
zagrożeniu oraz wtedy, gdy jest gwarancja dostatecznie szybkiej i skutecznej
interwencji po włączeniu się sygnału alarmu. Lecz nawet w tym wypadku w
drzwiach powinny być zamontowane atestowane zamki. Licho, jak to mówią, nie
śpi i w razie udanego włamania bez uszkodzenia zamków mogą być trudności z
uzyskaniem odszkodowania.

Drzwi antywłamaniowe
Drzwi antywłamaniowe spełniają swoje zadanie wtedy, gdy przestępca nie może
użyć do ich pokonania specjalistycznych narzędzi. Dzieje się tak, gdy drzwi
są dobrze widoczne z zewnątrz lub w miejscu, w którym używanie głośnych
narzędzi zwraca ogólną uwagę. Na zewnątrz nie powinno być czynnych gniazd
umożliwiających przestępcy dostęp do prądu i tym samym użycie elektrycznych
narzędzi do sforsowania drzwi.
Normy, według których badane są drzwi, nie stawiają zbyt dużych wymagań.
Wielu producentów drzwi antywłamaniowych dołącza dodatkową informację o
swoim wyrobie, np. wytrzymałość drzwi jest dwa a nawet trzy razy większa,
niż podano w normie!
Czym kierować się przy doborze drzwi antywłamaniowych, aby wybrać
optymalne?
Najwięcej pomyłek (zwłaszcza przy zamawianiu drzwi przez telefon) występuje
w określeniu, czy potrzebne są nam drzwi prawe czy lewe. Sposób ustalania
stronności drzwi jest pokazany na rys. 1.
Gdzie powinny być zamontowane drzwi antywłamaniowe?
Podstawową zasadą montowania drzwi antywłamaniowych jest wybranie
miejsca, które umożliwia ich najsolidniejsze obsadzenie, czyli najczęściej
miejsca przewidzianego przez architekta jako drzwi główne wejściowe. Bardzo
ważne jest, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie jest planowana ochrona drzwi
systemem alarmowym, aby drzwi antywłamaniowe były dobrze widoczne z zewnątrz
budynku. W ten sposób zmniejsza się prawdopodobieństwo bezkarnego
manipulowania przy drzwiach przez intruza. Zapewnienie widoczności drzwi
jest niezbędne, gdy przed drzwiami głównymi planowane jest postawienie
wiatrołapu.
Ponadto warunkiem dobrego usytuowania drzwi głównych (dotyczącym także ich
otoczenia) jest takie ich ustawienie, aby przestępca nie mógł ukryć się w
martwej strefie widoczności.

Ile zamków powinno być w drzwiach antywłamaniowych?
Nie zaleca się montować więcej niż trzy zamki do drzwi standardowych i
więcej niż dwa zamki w drzwiach antywłamaniowych. Dobrej klasy drzwi
antywłamaniowe mają z reguły jeden zamek z bolcami wysuwanymi przynajmniej w
trzech kierunkach.
Uwaga: na drzwi zewnętrzne główne najlepiej nadają się
drzwi antywłamaniowe z zabezpieczeniem termicznym, ponieważ na drzwiach bez
takiego zabezpieczenia będzie się wytrącała wilgoć po stronie wewnętrznej.
Uwaga: drzwi antywłamaniowe, jeśli nie są do tego
fabrycznie przystosowane (regulacja u dołu drzwi), mogą po ich zamontowaniu
uniemożliwiać jakiekolwiek zmiany w wysokości posadzki.
Następnym problemem jest ościeżnica. Jej sposób zakotwiczenia w murze i
wytrzymałość na działania siłowe ma równie ważne znaczenie dla ochrony
wejścia, jak i wytrzymałość samych drzwi. Wątpliwości dotyczące wymiany lub
pozostawienia ościeżnicy, materiału, z którego powinna być wykonana
(drewniana, stalowa), sposobu mocowana w murze, powinien rozwiązać producent
drzwi, gdyż on najlepiej wie, jaki sposób umocowania jego drzwi jest
najlepszy.
Wybór zamka według klucza i mechanizmu zamykania
Jakie znaczenie może mieć rodzaj klucza, skoro wybieramy zamek z
atestem?
Po pierwsze, istotna jest przecież wygoda otwierania. Klucz brany w
dłoń powinien niemal sam się ustawiać w prawidłowej pozycji do odpowiedniego
włożenia w zamek, co jest szczególnie ważne podczas otwierania drzwi w
ciemności.
Drugim warunkiem dobrego doboru klucza jest zapewnienie
łatwego trafienia kluczem w ciemności w otwór zamka (kształt klucza, ale i
otworu w zamku).
Trzecim warunkiem doboru klucza (tym razem jest to związane
bardziej z samą konstrukcją zamka lub wkładki) jest łatwość zamykania i
otwierania zamka. Jeśli kluczem mają się posługiwać dzieci lub osoby
starsze, to przecież należy wykluczyć wszystkie zamki (i klucze), które
wymagają skomplikowanych czy siłowych operacji.
Czwartym warunkiem, który trzeba brać pod uwagę, jest jego
kształt. Ważne jest, aby zbyt ostre krawędzie nie dziurawiły kieszeni lub
nie stanowiły zagrożenia, np. w razie wypadku samochodowego gdy będzie on w
kieszeni.
Piątym warunkiem jest sposób dorabiania duplikatu klucza.
Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest wybór takiego zamknięcia, do którego
klucz można dorobić tylko u producenta na podstawie kodowanej karty zakupu.
Jest to rozwiązanie bezpieczne, lecz najczęściej kosztowne. Załatwianie i
czas oczekiwania na duplikat może być problemem, zwłaszcza w miejscowościach
oddalonych od miejsca dorabiania takich kluczy.

Szóstym czynnikiem, który trzeba brać pod uwagę jest sposób
otwierania zamka od wewnątrz pomieszczenia. Bezpieczniej jest, jeśli
otwieranie odbywa się za pomocą gałki (pokrętła) lub przesunięcia zasuwy,
ponieważ unika się sytuacji poszukiwania klucza w razie konieczności nagłego
opuszczenia lokalu. Co prawda, takie rozwiązanie przy drzwiach, które nie są
antywłamaniowe wymaga zabezpieczenia przed otwarciem zamków przez wykonany w
drzwiach otwór, ale lepsze to niż tragedia, jaka może się wydarzyć, gdy sami
nie będziemy mogli wyjść z mieszkania.
Ponieważ zamknięcie na klucz od wnętrza wielu użytkowników traktuje jako
zabezpieczenie podczas snu, to jednak lepszym rozwiązaniem jest uzupełnienie
drzwi solidną zapornicą, najlepiej połączoną z alarmem. Takie zalecenie
wynika z doświadczeń i wymagań strażaków w krajach zachodnich; wymagane jest
aby strażak, który wszedł do mieszkania przez okno mógł bez problemu opuścić
je przez drzwi. Należy się liczyć z tym, że te przepisy mogą być wprowadzone
w Polsce.
Po siódme, warto zastanowić się, czy wybrać drzwi z klamką
czy z gałką od strony wejścia.
Po ósme, niektóre z wykonań zamków są już fabrycznie
przystosowane do współpracy z systemem alarmowym. Mogą mieć zamontowane
czujniki nacisku uruchamiające alarm przy próbie siłowego otwarcia drzwi,
czujniki sygnalizujące otwarcie lub zamknięcie zamka, a także mogą być
wyposażone w otwieranie sterowane elektronicznie.
Po dziewiąte, jeśli mamy złośliwych sąsiadów, warto wybrać
zamek z zabezpieczeniem przed zatykaniem dziurki.
Po dziesiąte, jeśli decydujemy się na jeden zamek, to
powinien on być raczej z wielopunktową blokadą i lepiej jeśli będzie miał
wymienną wkładkę (cylinder), czyli tę część, w którą wkładany jest klucz.
Warto wtedy mieć w zapasie wkładkę z innym kompletem kluczy, aby w razie
stwierdzenia braku klucza z używanego kompletu natychmiast wymienić wkładkę
na tę zapasową.
Jakie zabezpieczenia mają zamki atestowane i przed jakim rodzajem
agresji?
Zamki atestowane są dostatecznie wytrzymałe, aby uniemożliwić
przestępcy ich zniszczenie lub otwarcie za pomocą np. łomu (zbyt mała siła,
by zrobić to w pojedynkę). Zmusza to przestępców do działania w grupie lub
korzystania z narzędzi, które czynią hałas. Na fotografii pokazany jest
zamek, który został wyłamany, lecz dla jego pokonania trzeba było trzech
silnych mężczyzn wyposażonych w łomy. Zamek ten był nie do pokonania nie
tylko przez jedną, lecz nawet przez dwie osoby!
Zamek atestowany jest zabezpieczony przed zniszczeniem w wyniku nawiercenia
czułego miejsca. Chronią przed tym specjalnie ukształtowane i wykonane
zabezpieczenia, które powodują łamanie się wiertła przy próbie nawiercenia
lub powodują jego ześlizgiwanie się poza "czułe" dla zamka miejsce. Takie
zabezpieczenie może być w standardowym wyposażeniu zamka i stanowić jego
nieodłączną część lub w wypadku zamków kompletowanych na zamówienie.
Zabezpieczenia przed przewierceniem mogą mieć też same wkładki (cylindry).
Wymienność wkładek
Czy wkładki na klucze (cylindry) różnych producentów są między sobą
wymienne?
Stosuje się kilka standardów, które bez względu na producenta są
między sobą wymienne, lecz są także takie, które pasują do zamków tylko
jednego producenta. Zamki mogą być wtedy różne, ale pasuje do nich ten sam
typ wkładki. Najbardziej różnorodna oferta występuje w tzw. eurowkładkach
(rys. 2 po prawej). Są one oferowane w co najmniej kilkuset wykonaniach
różniących się długością (w celu dopasowania do grubości drzwi), rodzajami
kluczy, proporcją wymiarów liczoną od języczka bębenka (zabieraka), sposobem
otwierania od strony wnętrza (klucz, gałka itp.).
Uwaga: są one bardzo zbliżone kształtem do wkładek bębenkowych starego wzoru
zwanych u nas Yeti, co jest czasem powodem pomyłek (rys. 2 po lewej).
Wybór zamka lub zamków z wymiennymi wkładkami jest szczególnie polecany w
sytuacjach, gdy klucze do mieszkania trzeba oddać w obce ręce (remont,
naprawa, wynajęcie itp.), gdyż właściciel może sam i natychmiast zamienić
taką wkładkę na inną.
Niektóre firmy oferują specjalnie na okres budowy lub remontu domu wkładki o
uproszczonej budowie, które już po wprowadzeniu się lokatorów są wymieniane
na normalne, czyli o pełnej wytrzymałości; dzięki takiemu rozwiązaniu unika
się dorobienia klucza przez osobę niepowołaną.
-
Porady co do wyboru
koncepcji ochrony willi
Napady, rabunki, włamania, jak się
okazało są nierozerwalnie związane z bogaceniem się społeczeństwa.
Na
złodzieja nie ma sposobów! To nie jest prawda, tylko sposoby bywają
mniej lub bardziej skuteczne, a naprawdę skuteczna ochrona może być
kosztowna. Można też wydać bardzo duże pieniądze na ochronę, lecz bez
wzajemnego zgrania zabezpieczeń mechanicznych, elektronicznych i działań
organizacyjnych zamiast zabezpieczyć się można przywabić złodzieja. Gorzej
bo nieprzemyślanymi zabezpieczeniami możemy wręcz ułatwić działanie
włamywaczom.
Wymyślaniem i konstruowaniem zabezpieczeń zajmują
się ogromne rzesze ludzi. W laboratoriach sprawdzane są i testowane tysiące
typów zamków, kłódek, blokad, sejfów, specjalnych szyb i folii
zwiększających wytrzymałość szkła, czujek i czujników mających za zadanie
wykrywanie w strefie chronionej intruzów i tak naprawdę niesposób nawet
tylko z nazwy wymienić tego wszystkiego co jest oferowane do ochrony mienia.
Jeśli jest tak wiele różnorodnych zabezpieczeń
to dlaczego jest tyle udanych włamań?
Udane włamania najczęściej mają miejsce tam gdzie
zastosowane zabezpieczenia były nieodpowiednie do stopnia zagrożenia.
Trzeba też pamiętać o tym, że wraz z wprowadzaniem
nowych wytrzymalszych materiałów czy doskonalszych technik do ochrony
mienia, pojawiają się mniej lub bardziej udane metody przełamywania tych
zabezpieczeń. Jest to więc swoisty wyścig między fachowcami od zabezpieczeń
a "fachowcami" od włamań. Dlatego wiele zabezpieczeń które stanowiły
dostateczną ochronę kilka lat temu, dziś dla utrzymania odpowiedniego
stopnia bezpieczeństwa wymagają wymiany na doskonalsze.
W konstrukcji każdego niezniszczalnego czołgu jest
zalążek armaty która go zniszczy.
* wstęp do
"Vademecum zabezpieczeń"
wyd. ABIT ABITECHNIKA
Jak więc zaplanować ochronę willi lub mieszkania
przed włamaniem, napadem, kradzieżą?
Optymalne zabezpieczenie budynku jest wtedy gdy
zastosowane środki ochrony są tak dobrany do stopnia zagrożenia aby osiągnąć
zadawalający (zakładany) stopień bezpieczeństwa. Czyli środki ochrony trzeba
tak dobrać aby było nie za mało ale i też nie za dużo zabezpieczeń.
Tylko jak to ustalić lub zmierzyć?
Dużą pomocą we wstępnych ustaleniach stopnia
zagrożenia będzie zapoznanie się z informacjami zawartymi w numerze 12 z
1993 roku Muratora w artykule "Czy mieszkamy bezpiecznie?". Zamieszczone tam
informacje umożliwiają indywidualne dla każdego przypadku dość dokładne
punktowe ustalenie zagrożenia willi czy mieszkania w bloku (w przedziałach:
małe, średnie, duże i bardzo duże zagrożenie) a na tej podstawie ustalenie
jakie środki można podjąć (czyli co mamy obecnie do dyspozycji) w celu
doprowadzenia do uzyskania zadowalającego poziomu bezpieczeństwa.
Można też aby być w zgodzie z przepisami wybrać
inną drogę przy ustalaniu stopnia zagrożenia i kierować się obowiązującą w
Polsce od dnia 1 stycznia 1994 roku Polską Normą PN-93 E-08390 /14 w której
dokonano podziału obiektów na cztery kategorie zagrożonych wartości (od Z-1
do Z-4) gdzie przy zaszeregowaniu do odpowiedniej kategorii brana jest pod
uwagę między innymi wartość mienia chronionego. W takim przypadku ustalimy
wymagania na klasę elementów systemu alarmowego lecz w dalszym ciągu wybór
pozostałych rodzajów zabezpieczeń będziemy musieli oprzeć na zamieszczonej
tu tabeli. W tabeli podział biorący pod uwagę zalecenia Polskiej Normy ujęty
jest w sposób pośredni pod pozycją - klasa systemu alarmowego.
Uwaga: w PN -93 E-08390 /14 wybrano liniową skalę
zagrożenia!
Jaki poziom bezpieczeństwa uznać za
wystarczający?
Można przecież przyjąć że zabezpieczamy się tylko
przed pospolitymi przestępcami o dość prostych metodach działania lub przed
"fachowcami" umiejącymi sobie poradzić z dość skomplikowanymi technikami
zabezpieczeń. Oczywiście trzeba sobie zadać pytanie czy "fachowiec" będzie
ryzykował włamanie do miejsca o mizernym dla niego łupie? Ponieważ jest to
raczej wątpliwe logicznym jest więc aby stopień skomplikowania zabezpieczeń
zwiększał się wraz ze wzrostem domniemanej wiedzy czy determinacji
przestępcy. Jednym słowem w swoich rozważaniach zakładam, że tam gdzie
ewentualny łup będzie niewielki to i wiedza przestępcy o metodach
przełamywania zabezpieczeń w większości przypadków będzie niewielka i
odwrotnie.
Wg. PN - 93 E-08390 /14 np. przy kategorii
zagrożonej wartości Z-2 (co odpowiada wartości chronionego mienia do ok. 1
mln zł -) przy założonym poziomie bezpieczeństwa niższym (patrz tablica Z-4)
dopuszczalne jest zastosowanie w ochronie elementów elektronicznych o
najniższych podanych w normie wymaganiach czyli klasy A. Bliżej ten temat
zostanie omówiony w jednym z następnych odcinków pt "Systemy alarmowe -klasy
elementów systemów" (szukaj tabela nr 4 i patrz tablica poniżej Z-4).
Tablica Z-4 wg. PN - 93 E-08390 /14. Wzajemne
powiązania miedzy kategorią zagrożonej wartości, poziomem bezpieczeństwa a
klasą systemu alarmowego.
Wybór koncepcji ochrony.
Ponieważ jak do tej pory trudno jest znaleźć
fachową poradę u jednego specjalisty o kompleksowym zabezpieczeniu domu więc
wiele z koniecznych ustaleń zanim zwrócimy się o pomoc do kolejnych
fachowców czy zakładów instalatorskich musimy dokonać sami.
Od czego należy więc zacząć?
Jeśli budowę domu dopiero planujemy i mamy jeszcze
możliwość przeprowadzenia zmian warto sprawdzić w jakim sąsiedztwie
przyjdzie nam mieszkać. Przyjaźni, życzliwi i uczynni sąsiedzi to często
więcej niż dobrej klasy system alarmowy i ostry pies razem wzięte.
Oczywiście najlepiej jeśli budowę planujemy obok siebie w licznym gronie
sprawdzonych przyjaciół.
Jeśli jednak istnieje np. ze względu na zajmowaną
pozycję lub posiadany majątek, bardzo duże zagrożenie włamaniem czy wręcz
napadem, a nie mamy zorganizowanej grupy znajomych do wspólnej budowy to
radzę dobrze przekalkulować czy warto jest ryzykować podejmowanie budowy
inaczej jak we wspólnie solidnie ogrodzonym z pilnowanymi (kontrolowanymi)
wjazdami osiedlu (jest już wiele takich w Polsce). Powód jest prosty -
ochrona jednego obiektu o bardzo dużym zagrożeniu jest możliwa ale jest
bardzo kosztowna. W koszty zabezpieczeń trzeba wliczyć w tym przypadku nie
tylko zdecydowanie wyższe ceny elementów ochrony (patrz kategorie systemów
alarmowych, sejfy, ogrodzenia i zabezpieczenia drzwi i okien) ale także
liczące się na przestrzeni lat opłaty za konieczny w takim przypadku
monitoring. Może się też przecież zdarzyć że w miejscowości w której chcemy
się budować nie jest prowadzony monitoring i wtedy ochrona przy bardzo dużym
zagrożeniu będzie nie tylko kosztowna ale i problematyczna.
Niestety pewne ustalenia które musimy sami poczynić
są dość szokujące. Ważne jest więc ustalenie, przez nas samych, jakie straty
uznajemy za dopuszczalne, czyli jaki czas może upłynąć od momentu wykrycia
przestępcy do podjęcia skutecznej interwencji.
Jak to mamy planować system ochrony a na samym
początku już trzeba zakładać straty na jakie się godzimy?
Jeśli wybierzemy na przykład ze względów
oszczędnościowych system który będzie wykrywał przestępcę dopiero po jego
wejściu do środka chronionych pomieszczeń to przecież zakładamy po pierwsze,
że sforsuje on drzwi lub okno (a więc je przynajmniej częściowo zniszczy),
po drugie zakładamy wtedy czy chcemy czy nie, że do czasu podjęcia
interwencji przestępca może poczynić zniszczenia np. w meblach w
poszukiwaniu wartościowych przedmiotów lub wręcz może złapać coś bardzo
wartościowego i uciec gdy spostrzeże zadziałanie alarmu! Tu się pojawia
następny problem jaki system sygnalizacji wybrać: odstraszający (czyli
syrena i błyskające światła) czy dyskretny (czyli ciche powiadomienie do
miejsca z którego zostanie podjęta interwencja - patrz: "Wezwać pomoc -
monitoring). Dokładniej będzie ten problem omówiony w dalszych odcinkach
poświęconych tematowi "Bezpieczny Dom" między innymi przy omawianiu
monitoringów.
Nie mniej ważne jest też jest ustalenie przez nas
samych przed czym, przed jakimi działaniami przestępczymi chcemy zapewnić
ochronę w obiekcie, ponieważ te ustalenia mogą być dopiero podstawą do
rozpatrywania jakiego typu zabezpieczenia (zarówno mechaniczne jak i
elektroniczne ) będą konieczne (patrz uwagi o ochronie elektronicznej).
Jeśli bierzemy pod uwagę ochronę jedynie
odtwarzalnych dóbr materialnych które możemy ubezpieczyć w jednym z wielu
Towarzystw Ubezpieczeniowych to właściwie pozostaje nam tylko skalkulować co
się bardziej opłaca - płacić składki i zamontować tylko takie zabezpieczenie
które są wymagane przez ubezpieczyciela z ewentualnym rozpatrzeniem czy
stosowane ulgi w składkach za dodatkowe zabezpieczenia zrekompensują
poniesienie dodatkowych wydatków czy nie. Lekturę dalszej części artykułu
można wtedy ograniczyć do części omawiającej zabezpieczenia mechaniczne
drzwi i okien z ewentualnym rozpatrzeniem zabezpieczenia prostym systemem
alarmowym.
Czy warto wydawać pieniądze na ochronę czegoś co
dla przestępcy nie jest łupem?
W wielu przypadkach tak, ponieważ nie ma żadnej
gwarancji że przestępca złośliwie nie zniszczy wszystkiego czego nie może
zabrać. To co dla przestępcy nie przedstawia większego znaczenia
materialnego dla nas może być cenną pamiątką rodzinną. Ma to niestety często
miejsce wtedy gdy mamy doczynienia z młodymi przestępcami.
Zupełnie inaczej natomiast trzeba podchodzić do
zabezpieczenia miejsca zamieszkania jeśli bierzemy pod uwagę ochronę dóbr
nieodtwarzalnych czy zagrożenie napadem. Także w sytuacji gdy utrata mienia
może pociągnąć za sobą o wiele większe straty niż sama wartość utraconego
mienia (notatki, adresy, zbiory, narzędzia zarobkowania itp.) których nie
zwróci ubezpieczenie trzeba brać pod uwagę konieczność zastosowania
zabezpieczeń zarówno mechanicznych jak i elektronicznych.
Dużym ułatwieniem w wyborze koncepcji ochrony
będzie zapoznanie się z danymi zawartymi w poniższej tabeli (tab. 1).
Poszczególnym poziomom zagrożenia zostały przyporządkowane propozycje
zabezpieczeń. Ponieważ przyjęty w tabeli podział ze względu na poziom
zagrożenia nie można traktować jako sztywny może się okazać że w ostatecznej
koncepcji ochrony pewne elementy ochrony będą wybrane z kolumny
odpowiadającej mniejszemu lub większemu zagrożeniu niż przyjęliśmy dla
obiektu. Może to wynikać np. z tego że pewne miejsca w obiekcie będą mniej
lub bardziej zagrożone niż pozostała część obiektu (np. miejsca
niewidoczne). Istnieje też pewna wymienność elementów ochrony - jeśli
zdecydujemy się w obiekcie o średnim zagrożeniu np. na wysoki płot który
będzie spełniał wymagania dla bardzo dużego zagrożenia a wjazd i furtka będą
też tak solidne to można przecież w większości przypadków zrezygnować z
dodatkowych mechanicznych zabezpieczeń dla drzwi i okien.
Podobnie należy traktować także inne pozycje w
tabeli - jeśli decydujemy się na wybór któregoś z elementów ochrony z
pozycji odpowiadającej wyższemu zagrożeniu to należy rozpatrzyć czy nie jest
wtedy możliwe zmniejszenie wymagań dla innych zabezpieczeń podanych w tabeli
zwłaszcza jeśli te elementy chronią te same miejsca lub przed takim samym
rodzajem agresji.
Czy zawsze trzeba brać pod uwagę zamontowanie
systemu alarmowego?
Otóż najwyższy możliwy do osiągnięcia stopień
zabezpieczenia, przy najniższych kosztach, można uzyskać przy zapewnieniu
wzajemnego uzupełniania się wszystkich rodzajów ochrony. Ani same
zabezpieczenia mechaniczne ani systemy elektroniczne bez wzajemnego
uzupełniania się i bez zapewnienia interwencji jeśli przestępca ma
nieograniczony czas działania i do dyspozycji narzędzia nie mogą zapewnić
bezpieczeństwa!
Także w sytuacji zagrożenia napadem tylko w
nielicznych sytuacjach i tylko w krótkim przedziale czasu można liczyć że
same zabezpieczenia mechaniczne dadzą nam ochronę zwłaszcza jeśli będziemy
mieli doczynienia z dużą determinacją przestępców.
SJS 1995 Tab 1 Miejsca stosowania
zabezpieczeń i ich rodzaje w zależności od zagrożenia.
| miejsca stosowania zabezpieczeń i ich
rodzaje |
zagrożenie małe |
zagrożenie średnie |
zagrożenie duże |
zagrożenie bardzo duże |
Zabezpieczenia mechaniczne:
|
| drzwi, |
-zamki atestowane, drzwi jeśli słabe
wzmocnione blachą, blokady antywyważeniowe |
-dwa zamki atestowane lub jeden z
blokadą góra dół, drzwi solidne np. dębowe, blokady antywyważeniowe,
wizjer szerokokątny |
drzwi antywłamaniowe lub drzwi
solidne np. dębowe z blokadą góra dół + elektronika sygnalizująca
próbę wyłamania |
-drzwi antywłamaniowe najlepiej jeśli
dobrze widoczne |
| okna, także balkony i wyjścia na
taras |
-blokada części okien (śrubowanie),
blokada w pozycjach częściowego otwarcia |
-mogą być kraty zewnętrzne, ew.
elektroniczna ochrona miejsc szczególnie narażonych |
- jedno z wymienionych:
-folia antywłamaniowa + zameczki, żaluzje, kraty
(najlepiej wewnętrzne), |
jeśli zagrożenie życia - szyby
pancerne lub kul odporne |
| okienka do piwnic |
-małe wymiary, cienkie kraty |
- kraty zewnętrzne # 16-20mm |
- krata wewnętrzna, |
- krata wewnętrzna lub zewnętrzne w
specjalnym wykonaniu |
| garaż |
-ochrona standardowa |
-w zależności od usytuowania
ewentualne wsparcie systemem alarmowym |
- jeśli garaż połączony z budynkiem
to drzwi łączące antywłamaniowe lub z sygnalizacją naruszenia |
- ochrona taka sama jak reszty
obiektu, drzwi do garażu otwierane automatycznie |
| ogrodzenie |
- ~80 cm |
- ~120 cm |
- ~200 cm |
> 200 cm specjalne wykonanie ew.
sygnalizacja przekroczenia |
| wjazd, wejście |
otwieranie bramy ręcznie, furtka
otwierana elektrozamkiem |
otwieranie bramy ręcznie, jeśli
furtka nie jest widoczna zalecany domofon, |
domofon (videofon), kontrola
zamknięcia furtki i bramy , otwieranie bramy sterowane |
- videofon, kontrola zamknięcia
furtki i bramy |
| skrytki |
- zalecane dobrze mieć wiele, każda
oparta na innym pomyśle |
zalecane |
pożądane |
-pożądane + ukryte pomieszczenie |
| sejf |
może być przydatny żaroodporny np. do
przechowywania dokumentów lub informacji na nośnikach magnetycznych
, lub mała umocowana solidnie kasetka |
mały np. w ścianie ew. jak obok |
- sejf w zależności od potrzeb, |
- zalecany z sygnalizacją wymuszonego
otwarcia |
| inne |
|
|
|
uwaga: większość zabezpieczeń
mechanicznych powinna być połączona z systemem alarmowym |
| |
|
|
|
|
-
Zabezpieczenia
elektroniczne:
|
| Środki ochrony - jakie, gdzie i jak |
zagrożenie małe |
zagrożenie średnie |
zagrożenie duże |
zagrożenie bardzo duże |
| ogród, podejście, |
- włączanie oświetlenia raczej dla
wygody |
- włączanie oświetlenia - zalecane |
- zalecane włączanie oświetlenia +
punkty stale oświetlone, także udawanie obecności, |
- zalecana TV z reflektorami
podczerwieni, ew. systemy ochrony od płotu do budynku
(systemy zewnętrzne) |
| ochrona drzwi i okien |
- ochrona drzwi i pośrednio okien |
- ochrona drzwi i okna |
- ochrona + sygnalizacja zamknięcia, |
- ochrona + sygnalizacja zamknięcia |
| moment wykrywania |
dopuszczalne jest wykrywanie po
wejściu ew. ochrona drzwi |
zalecane wykrywanie już w trakcie
niszczenia zabezpieczeń mechanicznych, zwłaszcza sygnalizacja
wybicia okna lub próba wyważenia drzwi |
drzwi i okna wykrywanie już w trakcie
niszczenia, przy słabych ścianach pełna ochrona wewnętrzna ew.
ochrona zewnętrzna czyli między płotem a wnętrzem domu |
wykrycie przestępcy powinno nastąpić
jeszcze przed jego wejściem do wnętrza domu, także przez stropy,
podłogę itp. |
| klasa systemu wg. Pn dla poziomu
bezpieczeństwa normalnego (odpowiada to
wartości chronionej) |
SA1 |
SA2 |
SA3 |
SA4 |
| między płotem a domem, |
|
- uwaga na roślinność, nie tworzyć
miejsc ukrycia, |
- można stosować czujki pasywne lub
aktywne podczerwieni, |
- pożądane systemy podziemne,
niewidoczne, |
| przyciski napadowe |
- mogą być przy drzwiach, |
- mogą być stałe, |
- wybór stałe czy radiowe w
zależności od konkretnej sytuacji |
- radiowe + pułapki |
Interwencja, sposób
sygnalizacji:
|
| sygnalizacja akustyczna |
- bardzo istotne jest zabezpieczenie
sygnalizatorów przed zniszczeniem, |
- w każdym przypadku należy sprawdzić
czy jest szansa na interwencję (noc, dzień), |
- nie zalecane |
- nie zalecane |
| sygnalizacja akustyczno - optyczna, |
- jw. , pełne zapewnienie widoczności
sygnalizatora optycznego, |
- warto stosować tylko wtedy gdy jest
gwarancja interwencji, |
- dobrze jest łączyć w systemy
ochrony sąsiedzkiej, |
- nie zalecane |
| u sąsiadów, |
- warto stosować tylko wtedy gdy jest
gwarancja interwencji, |
- warto stosować tylko wtedy gdy jest
gwarancja interwencji, |
- może okazać się zawodne, |
- tylko wtedy gdy nie można podłączyć
się np. do Agencji Ochrony, |
| dialer |
- nie warto jeśli linia telefoniczna
łatwa do zniszczenia, |
- można stosować jednocześnie z
sygnalizacją akustyczno - optyczną, |
- nie zalecane, chyba że linia
telefoniczna trudna do uszkodzenia |
- jw. + kontrola łącza (patrz opisy
dialerów) |
| system SEZAM |
- ograniczeniem mogą być koszty
opłat, |
ograniczeniem mogą być koszty opłat |
zalecane |
- w wersji obustronnej łączności |
| radiowe |
jw. |
- jw. |
- zalecane |
- zalecane, z kontrolą łącza |
| chronione osiedle |
|
|
- zalecane |
- zalecane z kontrolą łącza |
Inne:
|
| Zabezpieczenie: |
zagrożenie małe |
zagrożenie średnie |
zagrożenie duże |
zagrożenie bardzo duże |
| pies |
hałaśliwy i czujny może zastąpić
alarm, |
zalecany, |
pożądany obronny, |
- pożądany obronny + "dzwonek" czyli
mały a szczekliwy |
| ubezpieczenie, |
może zastąpić inne zabezpieczenia |
korzystne jeśli brak któregoś z
wymienionych w tej kolumnie elementów ochrony, |
zalecane |
- zalecane |
| |
|
|
|
|
(c) Stefan Jerzy Siudalski 1995
Drzwi zewnętrzne
|